Spaarolifantje en de huid niet verkopen vóór de beer geschoten is

Ik zit mezelf weer eens rijk te rekenen. Als het goed is, krijg ik zo rond de 24e extra salaris uitbetaald voor extra gedraaide uren in november en december. Dat levert me zo’n 1000 euro op. Dus ik zit al helemaal te bedenken waar ik dat geld in ga investeren. Volgens mijn plan heb ik nog  wat weinig obligaties, dus die wil ik gaan kopen (via een obligatiefonds dus hè). Dan kom ik dichter bij de verdeling die ik uiteindelijk wil voor mijn lange-termijngeld: 40% in deposito’s, 35% in aandelen en 25% in obligaties.

Maar ik héb dit geld nog niet. En misschien lukt het administratief ook niet om dit geld inderdaad rond de 24e uitbetaald te krijgen, en dan wordt het een hele maand later. En toch heb ik de neiging om dit geld nu alvast maar over te boeken van mijn spaarrekening naar mijn beleggingsrekening: dan heb ik het maar vast gedaan. Terwijl dat geld natuurlijk niet voor niets op de spaarrekening staat: dat staat daar voor noodgevallen en voor medische kosten, niet voor mijn plotselinge uitbarstingen van koopdrift (gesublimeerd naar belegdrift, maar nog steeds té wispelturig, te impulsief).

Dus ik dacht: ik maak er een blogpost van. En leg mezelf bij dezen vast om de komende weken géén geld uit te geven wat ik niet heb (of vast te zetten in beleggingen, spaarproducten enz). En aangezien ik eigenlijk geen geld meer heb, wordt het erg saai.

Maar zo hoort het. En rond de 24e mag ik dan misschien die extra duizend euro op mijn rekening verwelkomen. Zo ja, dan kan ik het daarna met een gerust hart gaan beleggen. Zo nee, dan ben ik extra blij dat ik het niet al uitgegeven had.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Geld en besparen

Een Reactie op “Spaarolifantje en de huid niet verkopen vóór de beer geschoten is

  1. Luxepaardje

    Herkenbaar. Daar is zo’n blog dan ook juist fijn voor. Om het kwijt te raken uit je hoofd.