Vrijheid, blijheid?

Het is wel een mooie spreuk, “vrijheid, blijheid”, maar is-ie ook waar? Stel je voor dat je 100 miljoen had gewonnen in de loterij. Je hebt de eerste opwinding achter de rug, het geld wordt goed beheerd door een fonds of een persoon, en elke dag ben je 5000 euro rijker, zonder dat je er ook maar iets voor hoeft te doen. Je hebt je baan opgezegd, je bent verhuisd naar een mooier huis (wat onderhouden wordt door een tuinman en een huishoudster), je hebt alle tripjes gemaakt die je maar wilde maken. Wat nu?
Of stel je voor dat je een drukke zakenman bent met een goed idee, je werkt drie jaar keihard en dan verkoop je je bedrijf, en houdt er twee miljoen aan over. Genoeg om je huis van af te betalen, en de rest is genoeg om kalmpjes van te leven (je kunt gemakkelijk 40.000 euro per jaar uitgeven, en dan nog is je leven eerder op dan je geld).

Wat nu? Duimendraaien? Geraniums kweken? Golfen?

Er zijn meerdere redenen waarom ik hier nu over nadenk.

Zo is er bijvoorbeeld mijn vriend, met zijn eigen bedrijf, die de afgelopen drie maanden thuis gewerkt heeft aan een nieuw product. Ik was vaker een beetje jaloers op het feit dat hij lekker binnen kon blijven terwijl ik er op uit moest naar mijn werk. Heerlijk leek me dat. Maar de laatste weken vlot het niet meer zo. Hij vertelde me vandaag, dat hij het moeilijk vindt om zelf een ritme er in te houden. Hij moet wat doen (hij wil hier immers toch geld mee verdienen), maar tegelijkertijd lijkt het of er geen haast bij is; en is er bovendien niemand die hem vertelt, wanneer hij aan de slag moet. (Nee, ook ik neem die rol niet op me!). Het is blijkbaar moeilijk om “zomaar” nuttig bezig te zijn, als de beloning nog zo ver weg ligt, of misschien nooit komt.

Punt 2 was een post op een internetwebsite van iemand die er ineens achter kwam, dat hij best met pensioen kon gaan. Hij had immers 700,000 dollar in beleggingen, en nog eens 300,000 dollar in z’n pensioen; en bovendien een afbetaald huis. Op dit moment gaf hij maandelijks 1000 dollar uit, en met 1 miljoen dollar in je bezit kun je dat heel lang volhouden. Hij was z’n huidige baan wel zat, maar zou hij de sprong wel wagen? En wat zou hij dan met zijn tijd gaan doen? Dat wist hij eigenlijk niet, want hij had dat geld zeker niet bij elkaar gekregen door te luieren, maar juist door dagen van 12 tot 15 uur te maken, vaak ook in het weekend. Hij had weinig vrienden, geen hobby’s, en geen benul van wat hij verder van z’n leven wilde.

Punt 3, tenslotte, is dat ik zelf op dit moment nog best gemotiveerd word door het geld dat mijn werk binnenbrengt. Wat, als die motivatie eens weg zou vallen, omdat er genoeg geld binnenkomt uit mijn beleggingen? Of stel dat ons huis afbetaald is, en wij daarna ook nog “maar” zo’n 1000 euro per maand nodig hebben om van te leven? Een baantje om mijn deel, 500 euro, van te betalen, zou redelijk snel gevonden zijn en zou hopelijk weinig tijd in beslag nemen. Wat zou ik dan met de rest van mijn leven willen doen?

Niet hoeven te werken… Het is iets om over te dromen, maar tegelijkertijd ook iets om over na te denken. Wat dan?
Hebben jullie al plannen voor “later”? Denk je dat die realistisch zijn?

Advertenties

7 reacties

Opgeslagen onder Doelen, Geld en besparen

7 Reacties op “Vrijheid, blijheid?

  1. Ik geloof niet dat ik me een moment zou vervelen. Er zijn altijd klusjes, leuke opdrachten of een mooie reis om uit te voeren en van te genieten.

  2. See

    Leuk onderwerp.
    Ik denk daar ook wel eens over na. Ik ben nu 57 en ga over 10 jaar met pensioen. Ik zou echt niet weten wat ik met al die tijd zou moeten.
    Ik werk nu ongeveer 4 dagen per week. Verveel me soms nu al.
    Hobby’s heb ik niet echt. Vakantie is leuk omdat je de rest van de tijd moet werken. Maar altijd vakantie?? Ik heb dan geen enkele structuur in mijn leven.

  3. Boukje

    Heb het er net nog met mijn zoontje van 7 jaar over gehad…grappig. Stel dat ik een dikke prijs win, enkele miljoenen…Nou, ik boek een heerlijke vakantie naar Curacao met al mn dierbaren. Daarna ga ik op zoek naar een goede architect en laat ik “mijn” droomhuis bouwen. Zorg dat mijn kinderen een mooie spaarpot krijgen (als eerstes natuurlijk). Ik ga mn baan opzeggen en ik ga vrijwilligerswerk doen bij de voedselbank! Daar heb ik nu weinig tot geen tijd voor. Ook zou ik graag mensen willen helpen die er zelf niet meer uitkomen. Ik ben nog erg jong, bijna 34, maar ik denk niet dat ik me zal vervelen. Zo kan ik wat vaker mee helpen op school en bijbehorende zaken. Ik zal heel blij zijn met de jackpot, maar voor mij telt heel cliché onze gezondheid! Dus…wensen genoeg….

    Gr. Boukje

  4. Ernie

    Stel dat je een groot bedrag wint……. Inderdaad over geld geen zorgen maar (tijd-geld) besteding. Volgens mij als je het niet op de rij krijgt (met je huisgenoten – man) ben je binnen het jaar gescheiden. En dan al die mensen die je het niet gunnen en al die mensen die om een ‘aalmoes’ bij je komen. Een tonnetje winnen lijkt me leuk, een auto – een vakantie – stukje hypotheek en het geld is op. Ha ha – ik koop nooit een lot.

  5. Johmar

    ik doe niet mee aan loterijen dus een groot geldbedrag winnen zit er niet in en iets unieks uitvinden ,nee ook niet mijn ding , dus grootse plannen voor de toekomst heb ik niet, wel probeer ik van mijn op zich niet riante salaris elke maand te sparen en hoop ik als mijn dochter de deur uit is om in een kleiner en dus goedkoper huurhuis te gaan wonen en dan als het even kan iets minder uren te gaan werken. en verveling? wat is dat ? als ik echt niet meer zou weten wat ik met mijn vrije tijd zou moeten doen is er nog genoeg vrijwilligerswerk waar ze zitten te springen om mensen die willen helpen.

  6. Jan Splinter

    Lijkt mij ideaal om te kunnen stoppen met werken. Zoveel hobby’s, zoveel mogelijke studies, zoveel bestemmingen, zoveel mensen waar ik eigenlijk meer tijd mee zou willen doorbrengen, zoveel verdieping mogelijk…. alleen die tijd gaat op aan wer-ruh-ken…. die hoofdprijs? Liever vandaag dan morgen!

  7. peggy-sue

    Ik ben inmiddels al bijna 2 jaar thuis, werkloos, na 27 jaar gewerkt te hebben. En ik kan je zeggen; ik verveel me nog steeds geen moment. Het is weliswaar onvrijwillig en ik heb er financieel een hoop voor in moeten leveren maar sinds ik mijn schaamte en onrust overwonnen heb kan ik er heel goed mee leven. En ik woon al in mijn [kleine] droomhuis, en ik heb een heerlijke man en hond en geniet van mijn tuintje, en heb gaandeweg geleerd om met minder geld rond te komen dus ja, op dit moment maakt het me erg gelukkig om de vrijheid te hebben. hoewel ik me erg aanbevolen hou voor een leuke parttime baan; ik heb de hoop nog niet opgegeven, maar verwacht het ook niet op korte termijn. Tja, en dan leer ik er maar mee leven hè, en ook van genieten…
    En in de tussentijd werk ik hard om steeds meer zelfvoorzienend te leven, mijn huis van binnen en buiten af te maken, te verven en gezond te koken, te moestuinieren etc. En wie weet binnenkort wat vrijwilligerswerk oppakken. Er zijn genoeg manieren om je nuttig te maken zonder betaalde baan, toch?!