Beleggingen en emoties

Na mijn vorige post over het verlies van bijna 20% van mijn inleg in een bepaalde belegging, wilde ik daar nog even verder op doorgaan. Want… Als je belegt, dan neem je een risico. Namelijk het risico dat je een deel van het geld dat je inlegt, kwijtraakt (en misschien zelfs wel alles), en ook nog het risico dat je niet zoveel winst maakt als wat je gehoopt had.

Van dat risico moet je je echt bewust zijn als je gaat beleggen. Misschien heb je wel een financiële adviseur die je voorrekent hoeveel winst je wel niet kunt halen als er elk jaar 10% beleggingswinst is. Misschien heb jij daar geen financieel adviseur voor nodig en reken je jezelf gewoon rijk. Een “compound interest calculator” is gauw gevonden op het internet tegenwoordig.

Maar je hoort er dus minstens net zo goed bij stil te staan dat je verlies kunt draaien bij beleggingen. En dan moet je je afvragen of jouw financiële situatie daar wel tegen kan (kún je dat geld wel missen?) en of jij daar wel tegen kan (ga je domme beslissingen nemen als je 20% of 40% in de min staat? Ga je jezelf de rest van je leven uitfoeteren om die domme fout in 2008?).

Ik vind dit gevalletje redelijk leerzaam voor mezelf. Ik merk dat ik het niet leuk vind om 135 euro kwijt te zijn. Hoe zal ik het vinden als de prijs nog verder zakt? En natuurlijk gaat het nu nog maar om maximaal 750 euro, een bedrag dat ik er met een paar dagen hard werken weer bij kan verdienen. Maar stel dat het gaat om bedragen van tien keer zoveel? Of honderd keer zoveel? Hoe zou ik me dan voelen?

Bij dit soort aandelen in fondsen maak je het verlies pas echt als je de aandelen verkoopt. Ik had 141,229 aandelen, en die heb ik nu nog steeds. Stel dat de waarde weer gaat stijgen, dan maakt dat mijn huidige verlies weer goed, als ik tenminste mijn aandelen gewoon vasthou tot die tijd.

Wie weet is het zelfs wel slim om, zodra dat kan, aandelen bij te kopen. Nu zijn ze in de aanbieding! Als ze straks weer in waarde gaan stijgen, maak ik dan een mooie winst.

Maar ja, wie zegt dat de waarde ooit weer gaat stijgen? Niemand kan het beloven, en dus wordt mijn beslissing een “gok”, gebaseerd op de informatie die ik heb.

Zo is beleggen niet alleen iets waar je over na moet denken, maar ook nog iets wat met emoties te maken heeft: angst voor verlies, hoop op winst, overmoed en hebzucht misschien ook. En dan uiteindelijk misschien tevredenheid over het behaalde resultaat, of teleurstelling. Het is moeilijk, of misschien wel onmogelijk, om als belegger die emoties buiten te sluiten, terwijl dat misschien eigenlijk wel moet als ze je beslissingen op de verkeerde manier beïnvloeden.

Beleg jij? Laat je daarin je gevoel meespreken?

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

4 Reacties op “Beleggingen en emoties

  1. Nee, ik beleg niet. Ik heb geen ‘gelukkige hand’ met beleggen denk ik. Ik probeer liever mijn geld te vermeerderen met hard werken.

  2. Vlijtig met zuinigheid

    Ook ik beleg (nog) niet. Vroeger wel via Robeco. Maar ben mij er opnieuw in het verdiepen. Toch twijfel ik nog heel erg, met name om de verliezen. Heb ik daar wel zin in? Kan ik daartegen? Nu staat alles veilig op spaarrekeningen, maar ja, de rente is nagenoeg niets.

  3. Optimist

    Geen emoties over beleggingen. Een goed gebalanceerde portfolio met verschillende typen beleggingsfondsen die breed in sectoren beleggen. Algemene aandelenfondsen, opkomende markten, obligaties en vastgoed.

    Ik bekijk twee keer per jaar de waardeontwikkeling van de diverse typen beleggingen en probeer bij te stellen zodat de portfolio weer evenwichtig is. Indien vastgoed flink naar beneden gaat, dan wordt de waarde van dat deel van de portfolio ten opzichte van anderen minder en ben ik geneigd bij te kopen.

    Verder: zo min mogelijk transacties, beleggingsfondsen met lage Total Expense Ratio (TER) en een goede rating en liquiditeit.

    Mijn doel is om op langere termijn minimaal 5% rendement te halen – daarboven is alles meegenomen en bonus. 🙂