Over uitspattingen, beloningen en compensaties

Die uitspatting – misschien verdien je ‘m wel… Maar je kunt hem je niet veroorloven.

Dat is een vertaling van een citaat uit een Amerikaans artikel. Een mevrouw schrijft over een recente “aanval van koopwoede” die haar beving en waardoor ze in een weekendje ineens toch wel heel veel extra geld uitgaf.

Waarom dit citaat me opviel? Omdat ik qua eten regelmatig hetzelfde doe. En ja, soms ook qua uitgaven, maar dat gaat tegenwoordig meestal een stuk beter.

Soms eet ik een reep chocolade om mezelf te belonen, of ook wel eens om mezelf aan te sporen om iets te gaan doen. Meestal denk ik dan: “Ik verdien dit niet, deze reep chocolade, foei, ik”. Ik vond het verhelderend dat ik ook kan denken: “Ik verdien het wel… Maar… Ik kan het me niet veroorloven”. Misschien verdien ik eigenlijk wel honderd repen chocolade op een dag, met alles wat ik braaf maar altijd doe ook al heb ik er geen zin in, plus met alles wat ik bereik, en laten we vooral al die keren niet vergeten dat ik aardig ben tegen andere mensen als ik daar eigenlijk geen zin in heb. Honderd repen chocolade, minimaal. Ik hoop dat je het voor je ziet… Alleen, het is waar, helaas: ik kan me dat niet veroorloven, want mijn lijf kan dat niet aan, in ieder geval niet op de middellange en lange termijn.

Het zal wel een strijd blijven tussen mijn verlangens/drang en mijn gezonde verstand. Maar misschien is het fijner als ik niet tegen mezelf zeg: “Dikke sukkel, je verdient het niet”, maar juist: “Schat, tuurlijk verdien jij die reep chocolade. Maar doe het toch maar niet want je kunt het je helaas niet veroorloven”.

Een ander citaat uit het artikel wat me erg opviel en aansprak was:

When I kept saying, “Screw it,” I was really only screwing over myself.

Hoe ik dat precies moet vertalen weet ik niet. Iets als “Ik wenste iedereen en alles naar de maan, maar tegelijkertijd was ik vooral mezelf aan het benadelen”. Voor mij was ook dit citaat een inzicht van iets wat ik al een tijdje vermoedde, maar wat nu weer eens in woorden werd gevat.

Soms kan de hele wereld namelijk de boom in, van mij. Iedereen moet maar een eind opzouten, ik doe niet meer mee, en ik doe ook niets meer van wat eigenlijk hoort en moet. Ik doe wat ik zelf wil, lekker puh. En als ik in zo’n humeur ben, geef ik gewoon toe aan al mijn verlangens, inclusief die naar… je raadt het al… een reep chocolade. En achteraf heb ik dan spijt. Het inzicht van dit citaat is voor mij, dat ik op zo’n moment meestal kwaad ben op iemand of iets anders, maar dat ik daar mee omga door mezelf kwaad te doen. Ik ben bijvoorbeeld kwaad op een collega omdat die aan het luieren is en ik haar taak mag opknappen, maar wat ik doe is mezelf een stukje dikker eten. Of ik ben kwaad dat de trein “weer eens” vertraging heeft, en wat ik doe is mezelf een stukje dikker en ongezonder eten. De makers van chocoladerepen zijn blij met me, maar mezelf breng ik schade toe op deze manier.

Slaat nergens op. Ik maak het voor mezelf alleen maar erger (in ieder geval op de langere termijn). Dat is wel een beetje suf. Moet ik maar niet meer doen.

 

 

Zo werkt het waarschijnlijk ook, als je moeite hebt met geld-uitspattingen. Ga niet winkelen als de elektriciteitsrekening hoger uitvalt – je denkt misschien wel “iedereen kan de boom in, de elektriciteitsmaatschappij het eerst”, maar uiteindelijk bezorg je jezelf alleen nog maar een grotere financiële strop door nog meer uitgaven te doen. Ga ook niet winkelen “omdat je het verdient hebt”, want ja, je verdient het zeker, maar je kunt het je misschien niet veroorloven.

Het oorspronkelijke Engelse artikel is zeker de moeite waard, al is het maar vanwege de herkenning 🙂

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen, Gezondheid

4 Reacties op “Over uitspattingen, beloningen en compensaties

  1. Interessant en heel herkenbaar! Ook ik heb dat met eten, ondanks mijn gezondheidstic. In die aanvallen verknal ik wat ik e overige 80 % van de tijd wel weet te bereiken denk ik wel eens….

  2. Ik vond het ook een super artikel!

  3. wat een goed stukje weer. Zo had ik er niet eerder tegenaangekeken. Het is heel verhelderend.