Wat is het me waard?

Ik herlees weer eens “Je geld of je leven”, het boek van Hanneke van Veen en Rob van Eeden over je financiën en over financieel onafhankelijk worden. Zij geven in dat boek ook de opdracht om te kijken hoeveel uren je moet werken om de dingen te kopen die je momenteel koopt. En om er over na te denken, of dat niet anders kan…

Mijn salaris is ongeveer 20 euro per uur. Om dit uit te rekenen heb ik van mijn uiteindelijke nettosalaris de reiskosten afgetrokken, en heb ik de uren geteld die ik werkelijk werk, niet de uren die ik officieel zou werken. Dankzij mijn programmaatje op mijn telefoon waarmee ik mijn uitgaven bijhoud, kon ik ook heel snel kijken wat mijn gemiddelde uitgaven zijn per maand. Wat ik uiteindelijk dan gedaan heb, is zo’n kostenpost delen door 20 euro om te kijken hoeveel uur ik er dan voor heb moeten werken. Voor de afgelopen 6 maanden was dat:

  • woning en woonverzekeringen 23 uur per maand
  • eten en huishouden 16,5 uur
  • goede doelen 7,5 uur
  • vervoer 2 uur
  • ziektekostenverzekering en ziektekosten 5 uur
  • bankzaken en levensverzekeringen 2 uur
  • communicatie (telefoon en internet) 2 uur
  • kleding 1,5 uur
  • vrije tijd 18 uur
  • toekomstige studie nichtjes en neefje 3 uur
  • cadeaus 6 uur

Ik moet zeggen dat ik over de meeste posten wel tevreden ben. Eten en huishouden zou misschien met wat meer aandacht wat minder kunnen. Omdat ik de reiskosten voor mijn werk vergoed krijg, heb ik hier een schatting gemaakt van hoeveel ik dan nog zelf betaal, en dit is dan ook voor reizen met het openbaar vervoer in mijn vrije tijd, bijvoorbeeld naar mijn familie. Uitgaven voor mijn vrije tijd waren €360 per maand – heel veel, maar hier zit een nieuwe laptop in die hopelijk weer vele jaren meegaat, en de jaarlijkse vakantie. Maar goed, het ene jaar vervang je je laptop, het volgende jaar is er misschien weer een andere dure “eenmalige” uitgave. Cadeaus zijn ook erg duur geweest, maar hier zat een heel duur cadeau voor mijn ouders bij, iets wat in ieder geval de komende vijf jaar niet meer voorkomt.

18 uur van mijn werktijd per maand besteden aan uitgaven voor mijn vrije tijd is natuurlijk vrij belachelijk. Dus ik geloof dat ik vooral aandacht moet besteden aan, en na moet blijven denken over, die uitgaven. Als een vakantie van twee weken bijvoorbeeld 1000 euro zou kosten, dan is dat 50 uur werken, ofwel je werkt meer dan een hele werkweek om twee weken per jaar “er eens helemaal tussenuit te zijn” en bij te komen van al het gewerk. En ook cadeaus moeten minder kunnen. Eten en huishouden uiteindelijk ook, maar dat is een gedeelde uitgave met mijn vriend dus daar heb ik geen 100% controle over.

Advertenties

4 reacties

15 oktober 2013 · 12:33

4 Reacties op “Wat is het me waard?

  1. heldere analyse. Inderdaad vreemd dat je bij wijze van spreken een hele week moet werken om er een hele week tussenuit te kunnen. Dan zou je ook die week niet kunnen werken, dan ben je er ook tussenuit. maar dan kan je niet een week op vakantie.

  2. Willemien

    Of je kiest daar bewust voor. Ik vind het voor mijn gezin een waardevolle ervaring om andere culturen te zien, beleven, proeven en ruiken. Dat lukt je niet met internet en tv. Met goederen heb ik niet zo veel.
    Wat ik mis in je berekening is hoeveel uur je werkt om op de spaarrekening te zetten. En dan voor jezelf de overweging maken is dit de moeite waard als investering voor later of is er juist ruimte om nu iets minder te werken en meer te beleven. Voor mij moet daar wel een balans in zitten. Mijn grootouders hebben hun hele leven gewerkt en alles gespaard voor na hun pensioen. Ze hebben er alleen een grote erfenis mee gecreeerd want beiden zijn slechts enkele maanden na de pensioengerechtigde leeftijd en binnen enkele weken na elkaar overleden.
    Natuurlijk moet er een buffer zijn, maarde toekomst kun je niet voorspellen dus moet je ook dingen nu doen omdat het kan.

  3. anoniem

    Poeh. Ik werkte gisteren 2 uur vanwege mijn oproepbaan, waar ik 5.55 netto per uur verdien. Als ik de algemene heffingskorting niet maandelijks zou laten uitbetalen, zou het trouwens 8.56 per uur zijn. Voor de locatie waar ik gisteren werkte, geldt dat ik er op de fiets naar toe kan, dus als de fiets niet gejat wordt of er banden lek gestoken worden, heb ik verder geen lasten. Maar volgende week moet ik op een locatie werken, waar ik 5.60 aan reiskosten kwijt ben. Omdat ik 4,25 uur werk, houd ik er toch nog zo’n 17 euro aan over, maar dat is met reistijd erbij dus wel 6 uur bezig geweest.
    Toen kwam aan de orde dat sommige oproepkrachten vanwege die reiskosten niet ingeroosterd willen worden op die verre locatie. De leidinggevende gaf aan dat je als je thuisblijft ook kosten hebt, zoals verwarming en koffie, andere kosten zoals vermaak, sportschool etc.
    Tja, ik stond er wat ongemakkelijk bij, ik leef heel sober, ga niet naar de sportschool, gebruik geen koffiepads en ga niet uit. Dus ik vond het eigenlijk maar een onzinpraatje, meer bedoeld voor mensen die dit werk als vermaak doen als aanvulling op hun pensioen of gouden handdruk,
    Wat zouden jullie in zo’n geval doen, je verweer tegen zo’n betoog houden of je mond houden?

    • Als ik eerlijk mag zijn, vind ik het een mooi onzinpraatje van de manager. Zo heb ik er zelf ook wel een paar gehoord van managers. Ik weet niet of ik iets gezegd zou hebben (aangezien ruzie met de manager vaak niet erg handig is), maar ik zou wel voor mezelf conclusies trekken, dat wil zeggen voor mezelf afwegen of ik die locatie de moeite waard vind om heen te gaan, MET aftrek van de toch echt wel gemaakte reiskosten.