Reanimatietraining

Vandaag heb ik mijn herhaling reanimatietraining. We gaan samen “Annie” weer een keertje of veertig tot leven proberen te wekken, ook met behulp van een AED. Ik ben benieuwd of er nog wat veranderd is in het afgelopen jaar; vorig jaar mocht/moest je ineens wat harder duwen, iets waarvoor ze juist in eerdere jaren waarschuwden.

Ik heb gelukkig, en knock-on-wood, nog nooit echt iemand hoeven te reanimeren. Dat zou ik eigenlijk ook graag zo houden, maar tegelijkertijd ben ik wel zo realistisch om me te beseffen dat het zomaar een keertje kan gebeuren dat er iemand in mijn buurt in elkaar zakt. Zal ik dan in staat zijn om alle handelingen ongeveer zoals voorgeschreven te doen, of zal ik dan in paniek raken? Ik weet het niet…

Mijn ervaringen tot nu toe met noodsituaties zijn wel goed: ik heb een keer iemand bijgestaan die aangereden was, ik heb een keer 112 gebeld voor iemand met een epileptische aanval (bleek later ook de allereerste aanval te zijn van die persoon, dus goed dat er naar gekeken werd), en ik ben een keer heel kalm gebleven toen mijn ouders allebei plotseling samen ziek werden en in het ziekenhuis opgenomen moesten worden (dat was dus ook een heftige infectie die ze samen opgelopen hadden). Mijn vriend en ik waren toen degenen die alles regelden en op bezoek gingen – mijn broer was op vakantie in het verre buitenland en mijn zus was zelf ziek.

Kortom, het lijkt er op of ik mijn mannetje wel kan staan als het echt nodig is. Aan de andere kant heb ik hoogtevrees en ben ik bang voor de tandarts. Oh, en soms hyperventileer ik. Dus zo heldhaftig ben ik nou ook weer niet 🙂

De training volgen kan in ieder geval geen kwaad; als er eens iets gebeurt is waarschijnlijk is de kans dat ik in paniek raak kleiner als ik in ieder geval weet wat ik zou moeten doen. En dat ga ik dus vandaag weer trainen…

PS. Hier zou je je kunnen aanmelden voor een cursus in jouw buurt. Ik heb zelf ook een keer een erkende instructeur gevraagd om een reanimatieles te geven speciaal aan mij en aan een stel familieleden van mij. Die familieleden en ik deelden toen de kosten.

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

3 Reacties op “Reanimatietraining

  1. Goed dat je dat doet zeg! En wonderlijk hoe je enerzijds dus heel koelbloedig kunt zijn, en anderzijds ook weer wat angstiger. Zelf heb ik 5 bevallingen doorstaan, maar ik doe het in de broek voor de tandarts. Ik snap het zelf niet!

  2. Willemien

    Ik volg de training via mijn werk. Ik heb 1x hulp moeten verlenen maar stond toen echt verbaasd dat de perronmedewerker van NS geen enkel idee had wat hij moest doen. Hij wist nog net dat er een EHBO doos moest zijn. Ik weet nu ook dat je eerst de centrale van de NS moet overtuigen dat er een ambulance moet komen. Dat kost te veel tijd, dus als er iets op het station gebeurt je gewoon zelf 112 oet bellen.

  3. Vlijtig met zuinigheid

    Ik heb ook ehbo en reanimatie en heb al diverse keren ehbo moeten verlenen en ook opgeroepen om te reanimeren. Maar door de oproep ben ik nog nooit als eerste gearriveerd. Nu weet ik inmiddels van mijzelf dat het ehbo’en goed gaat, ik ook gemakkelijk leiding kan nemen.
    Vorig jaar 12 september (dag zal ik nooit meer vergeten) werd ik weer opgeroepen voor een reanimatie en kwam ik als eerste aan. Er was al een persoon aan het reanimeren met hulp van 112. Ik heb het toen overgenomen. Blijkbaar gaat er in je lichaam een knop om en kun je dat gewoon. Wij hebben hier een afspraak dat ook al komt de ambulance je gewoon doorgaat met reanimeren. De ambulance neemt dit niet over, wel het beademen en hun eigen aed.
    Uiteindelijk heeft deze persoon het niet gered. Ik ben naar de avonddienst gegaan en heb het daarmee afgesloten.
    Naderhand heb ik erg getrild thuis. En de volgende dag had ik verschrikkelijke spierpijnen. Ook heb ik contact gehad met familie en hulpdiensten. Maar het was het waard ook al is de persoon niet gered..
    Ik weet dat ik het kan en dat ik kan omgaan met zo’n situatie.