Investeren

Mijn vriend en ik verdienen allebei geld. We hebben weinig uitgaven, bijvoorbeeld omdat we een relatief klein goedkoop huis hebben (maar leuk en gezellig!) en geen kinderen. We zijn dus DINKs, mensen met een Dual Income and No Kids. Tja, en dan kan het best hard gaan met dat inkomen, en dus ook met het spaargeld.

Als je eenmaal spaargeld hebt en je ook verwacht dat dat alleen nog maar zal gaan groeien, dan kom je ineens uit bij heel andere vragen over je financiën. Waar ik eerst als student en vlak daarna bezig was met “hoe kom ik uit met m’n geld” en “hoe los ik schulden zo snel mogelijk af”, krijg je bij “overvloedige” inkomsten ineens vragen als “wat ga ik met dat extra geld doen?”.

Ik heb besloten om een ruim deel van dat extra geld “voor later” te bewaren. En daarbij heb ik gekozen voor de volgende verdeling van mijn lange-termijn-spaargeld: 50% van mijn geld blijft op een spaarrekening of in deposito’s (waarvan de rente nog iets hoger is dan die op de spaarrekening), 25% gaat in obligaties en 25% in aandelen.

Als ik Amerikaanse websites mag geloven, ben ik veel te conservatief. Aangezien ik nog vrij jong ben en ik het geld dus waarschijnlijk nog jaren geïnvesteerd kan houden zonder een centje pijn, zou ik eigenlijk veel risicovoller “moeten” beleggen. Er wordt daar vaak aangeraden om het percentage van je geld wat je belegt in obligaties, af te laten hangen van je leeftijd. Want hoe ouder je bent, hoe meer zekerheid je moet hebben dat je geld niet plotseling verdampt tijdens een crash van de markt (het moment dat je dat geld wil gaan gebruiken komt dan immers steeds dichterbij). En obligaties bieden meer zekerheid dan aandelen. Dus er wordt vaak gezegd dat je je leeftijd moet zien als het percentage dat je in obligaties moet hebben. In mijn geval, ik ben bijna 35, zou ik dus nu 35% van mijn lange-termijn-geld in obligaties moeten stoppen, en de overige 65% in aandelen. En over vijf jaar (als ik 40 ben) zou die verdeling dan dus 40% obligaties, 60% aandelen moeten zijn; en zo voort.

Maar zoveel risico wil ik dus gewoon niet lopen, daar kan ik niet van slapen! Dus vandaar dat ik zelf met mijn eigen verdeling gekomen ben, een verdeling waar ik wel nog een prima nachtrust bij kan houden. Die 25% in aandelen, verspreid over heel veel verschillende aandelen (ik heb namelijk aandelenfondsen gekocht en niet losse aandelen), dat durf ik net aan. De enorme aandelencrash van 2008 heb ik gemist, toen had ik nog geen geld om te beleggen, maar als zoiets weer gebeurt en de waarde van de aandelen gehalveerd zou worden, dan denk ik dat ik een verlies van zo’n 12-13% van mijn zuurverdiende centjes (namelijk de helft van de 25% die ik in aandelen heb) wel aan kan, emotioneel. En dat ik het dan aan zal durven om de investeringen gewoon aan te houden totdat de koersen weer hersteld zijn. Ik hoop natuurlijk dat de aandelen uiteindelijk méér op gaan brengen dan de spaarrekeningen en de obligaties, dat is de reden dat ik het risico van verlies überhaupt neem!

Mijn echte verdeling op dit moment is trouwens 45% spaargeld, 34% obligaties en 21% aandelen. Dat komt vooral omdat ik in het begin niet zo erg nagedacht heb en gewoon belegde in iets waar ik op dat moment zin in had. Het lijkt wel enigszins op de voor mij “ideale” verdeling, maar het is er nog niet helemaal. Mijn plan is om nieuw geld in te leggen in aandelen en in spaargeld, zodat de verhouding helemaal gaat kloppen.

Is de ideale verdeling er eenmaal, dan zul je ook zien dat deze weer gaat afwijken. Als aandelen bijvoorbeeld lekker groeien en de spaarrente wat minder, dan zal de 50-25-25 er na een jaar of wat misschien wel uitzien als 45-26-29. Het idee is dan, dat je de balans weer herstelt en de verhoudingen weer terugbrengt naar de ideale verhoudingen. De gemakkelijkste methode zou zijn, dat je dan een deel van de aandelen verkoopt (die 4% die je daar “teveel” hebt) en dat je dit geld dan bij je spaargeld erbij doet. Dan zijn de verhoudingen min of meer hersteld (49-26-25) en laat je het geheel weer een jaar of wat met rust voordat je opnieuw naar de verdeling kijkt en eventueel aanpassingen doet. Als je nieuw geld blijft inleggen, kun je echter ook ervoor kiezen om de verhouding te herstellen door dat nieuwe geld te investeren op de plekken waar op dat moment minder geld in zit, dan zou moeten (dat is dus vergelijkbaar met wat ik nu ook al van plan ben om überhaupt tot de door mij gewenste verdeling te komen, het is trouwens niet haalbaar om de balans helemaal te herstellen met deze methode als je al veel geld belegd hebt en er nog maar relatief weinig bij kunt stoppen).

Dus dit is mijn plan voor de komende tijd. Ik ben benieuwd of ik me er aan kan houden. Als ik lees over woekerpolissen, dan vraag ik me af of ik niet met open ogen in de volgende “woeker”affaire stap door te beleggen. Aan de andere kant heb ik wel de indruk dat er nu meer openheid is over de keuzes en over de mogelijke risico’s. Niemand spiegelt mij een hoog rendement voor; de enige die dat zou kunnen doen, ben ik zelf. Dus zolang ik mezelf maar niet loop rijk te rekenen, en ik me bewust blijf van de kosten en van de risico’s, moet ik in ieder geval bewust zelf een keuze kunnen maken.

Advertenties

7 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

7 Reacties op “Investeren

  1. Willemien

    Leuk om te lezen, ik twijfel nog om te gaan beleggen. Ben de 40 gepasseerd, heb wel de verantwoording over een kind en mijn besteedbaar inkomen zal tzt gaan dalen door studiekosten voor mijn kind, wegvallen van allerlei toeslagen en kortingen (handig geregeld op het moment dat ze echt geld gaan kosten) Dus hoewel ik nu prima rond kom en overhoud weet ik niet of dat zo blijft.

    • Ik kan me voorstellen dat je dan twijfelt. Bij mij gaat het echt om geld dat ik NIET de komende paar jaren nodig ga hebben. Ik lees ook veel op Amerikaanse sites dat je geld dat je de komende vijf jaar nodig hebt, niet in aandelen moet beleggen. Geld dat je binnen vijf tot tien jaar nodig hebt, kun je misschien beleggen, maar dan wel heel voorzichtig (dus goed gespreid en veel in obligaties in plaats van in aandelen). Het klinkt alsof jij in een dergelijke situatie zit.

  2. Lijkt me een mooie verdeling als je je er maar fijn bij voelt!

  3. Robb

    Ik heb 2 jaar geleden 4.000 euro in aegon en ing aandelengestopt. Dat heeft me nu 900 euro winst opgeleverd. En ik ga elke maand steeds kleine aandeeltjes erbij kopen van nederlandse bedrijven. Ik geloof erin dat veel nederlandse bedrijven enorm hebben gesneden in hun kosten. Dus als de markt een beetje gaat aantrekken dan wordt het booming.

  4. Willem

    Wij storten al 10 jaar iedere maand 100 euro in een beleggingsfonds van onze huisbank (ING) en het rendement is meer dan 14% op jaarbasis.
    Daar kan geen spaarrekening tegenop.
    Maak het jezelf niet te moeilijk, koop geen aandelen van bedrijven daar zitten teveel kosten aan.
    Bij beleggen moet je vooral naar de langere termijn kijken

    • Zelfs met het slechte jaar 2008 er in? Toen ben je ook gewoon doorgegaan met die 100 euro per maand storten; dat vind ik best knap 🙂

      • Willem

        Spaarolifantje,

        Dat is niet knap, gewoon een kwestie van volhouden.
        wij doen ook iedere maand 100 euro naar de spaarrekening dus het is ieder jaar mooi vergelijken wat meer oplevert.
        Wij zijn nu wel zo ver dat we bij iedere 10% winst pakken en dit in onze hypotheek storten.
        De redenering is heel simpel. gebakken lucht betalen we af met gebakken lucht..
        Willem