Durf te vragen…

Mijn vriend heeft vanwege zijn bedrijfje een wat ingewikkeldere financiële situatie en daarom heeft hij een belastingadviseur. Trouwens ook omdat hij er een hekel aan heeft om zelf een boekhouding bij te houden voor zijn bedrijf – nu stopt hij rekeningen na betaling gewoon in een mapje, en het belastingkantoor doet de rest. Deze adviseur heeft hij nu circa vier jaar, en over het algemeen zijn we heel tevreden over hem. Eén keer per jaar ga ik ook mee naar het kantoor, want dan bespreken we onze gezamenlijke aangifte, en de adviseur legt het dan altijd begrijpelijk uit en beantwoordt ook mijn vragen als die er zijn. Ook heb ik sterk de indruk dat de adviseur de belastingaangiftes eerlijk doet, waarbij wettelijke mogelijkheden om belasting te besparen niet geschuwd worden, maar meer obscure constructies door hem vermeden worden.

Vrijdag werd mijn vriend gebeld door de adviseur. Het is immers bijna het einde van het jaar. Met een kwart oor luisterde ik mee, en hoorde dat ze spraken over stortingen voor de lijfrente en de levensloopregeling.

Mijn vriend legde na een kwartiertje of zo op, en zei toen: “Ik heb er bijna niets van begrepen”.

Oei.

Normaal gesproken is mijn vriend echt iemand die heel nieuwsgierig is en die vragen durft te stellen. Toen ik hem pas leerde kennen, werd ik daar wel eens door verrast. Dan beweerde ik iets, en dan moest ik het van hem bewijzen ook! Maar dit had hij blijkbaar zó laten gaan. Het interesseerde hem niet genoeg, zei hij. En tegelijkertijd schaamde hij zich ook een beetje, dat hij het niet snapte.

Samen met mij heeft hij het gesprek toch een beetje kunnen reconstrueren. En uiteindelijk heeft mijn vriend een mailtje gestuurd naar de adviseur, met een korte opsomming van wat hij er van begrepen had en de vraag of hij het zo goed begrepen had. Daarop kwam gelukkig ook weer een begrijpelijk antwoord. Hij weet nu wat hij moet doen.

Moraal van het verhaal? Zelfs heel heel slimme mensen kunnen wel eens iets niet snappen. Als je tegenover een professional zit (zoals een belastingadviseur, of je huisarts, of de dakdekker), dan denk ik dat je gewoon om extra uitleg moet durven vragen. het gaat immers om jouw geld, lijf of dak…

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

2 Reacties op “Durf te vragen…

  1. Goed advies van jou aan je vriend. Dit soort dingen is ook soms makkelijk via de mail vind ik. Dan kun je rustig nadenken over wat er nu eigenlijk gezegd wordt, en je vragen formuleren.

    Bij mij gaan ook alle lichten uit bij dit soort onderwerpen…

    • Ik ken ook dat soort momenten. We zijn ook bij een hypotheekadviseur gaan praten voor de mogelijke toekomstige hypotheek; en die man ging mij ook veel te snel, sneed allerlei opties eigenlijk meteen af, en zo voort. Ik had er geen goed gevoel bij. De plannen voor een nieuw huis en een nieuwe hypotheek zijn trouwens weer even in de ijskast, maar als het ooit echt zover komt en we iemand moeten gaan betalen voor hypotheekadvies, dan moet hij maar wat langzamer uitleg geven, zodat ik het snap…