Cadeautjes aan de familie

Mijn oudste nichtje wordt drie. Mijn zus heeft haar familieleden een mail gestuurd met: “We hebben voor haar alvast dit erg leuke speeltentje gekocht. Het kostte 65 euro. Als jullie willen, kunnen jullie er geld voor bijdragen, dan komt dit cadeau van jullie.”

Aan de ene kant vind ik het leuk om een suggestie te krijgen. Weet ik veel wat een kind van drie leuk vindt. Ik kan me nog goed herinneren dat ik als kind soms cadeautjes kreeg van tantes en ooms die niet pasten bij mijn leeftijd, of niet pasten bij mijn interesses. Ik kan me nog een veel te eng boek herinneren, en een setje poppenkleertjes terwijl mijn poppen al twee jaar in de kast op zolder lagen te verstoffen. En oeh, plastic glinsterende armbandjes toen ik al tien was…

Maar tegelijkertijd vind ik het ook leuk om zelf een cadeautje te kiezen. En kan ik me ook herinneren dat sommige cadeautjes van ooms en tantes een enorm schot in de roos waren (en ik weet van sommige ook heel zeker dat die nooit gekocht zijn naar aanleiding van een hint van mijn ouders – dat ene boek van die ene tante, daar waren mijn ouders nooit op gekomen).
Ik hoop eigenlijk dat ik later, als haar kinderen wat ouder zijn, zelf cadeautjes voor ze mag gaan kiezen. En dan sla ik vast de plank af en toe mis, maar dan hoop ik ook hun leven soms te verrijken met een cadeautje waar ze zelf nooit op gekomen waren…

Ook stuit een cadeautje van 65 euro me tegen de borst. Als we dat eerlijk door ons drieën delen (mijn ouders, mijn broer, en ik), dan kost het ieder paar 22 euro. Al moet gezegd worden dat mijn zus in dat mailtje niet aangeeft dat ze al dat geld van ons terug verwacht.
Het zat mijn broer en mijn ouders ook niet helemaal lekker, bleek uit recente telefoongesprekken. Zij vinden het ook nogal duur, dat soort bedragen zijn we van vroeger niet gewend, al zijn we nu allemaal iets rijker dan toen.

Ik ga dit weekend bij mijn zus op bezoek, en dan ga ik het zeker ook even bespreken. Ik ga denk ik zeggen dat ik het waardeer dat ze suggesties geeft, maar dat we die niet altijd zullen opvolgen; en dat ik hoop dat ze dat kan begrijpen.

Wat vinden jullie?

Advertenties

19 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

19 Reacties op “Cadeautjes aan de familie

  1. Als Tobias straks één wordt ga ik mijn familie ook wel een beetje sturen in de cadeautjes die ze kopen. Zij kennen Tobias tenslotte niet zo goed als dat ik hem ken en bovendien willen we liever geen lawaai-speelgoed op batterijen. Maar ik zou het nooit zo doen dat ik al iets koop, dat vind ik eerlijk gezegd nogal raar en opdringerig.

    • Misschien is een verlanglijstje maken op http://www.lijstje.nl iets daar kan je kado’s inzetten voor elk bedrag en dan kunnen personen die iets gekocht hebben dat afvinken zodat je geen dubbele dingen krijgt.

      groetjes Debby

      • ik maak ook altijd een lijstje. meer als ideenlijstje voor de mensen die het zelf niet weten. er zijn ook altijd mensen die zelf met hele leuke ideeen en cadeaus komen die ik zelf nooit had kunnen verzinnen! vindt dat juist zo leuk! maar ik en zelf ook altijd slecht in cadeaus verzinnen dus vind lijstjes zelf vaak juist fijn. maar het maitlje van je zus is idd wel apart.. 😉 al zal ze het vast goed bedoelen 🙂

  2. Ik snap je zus. Ze heeft waarschijnlijk geen zin in allerlei losse cadeaus. Helaas, haar dochter is jarig. En jij bent de tante die haar nichtje een cadeau wil geven. Jouw zus gaat daar nu tussen staan en wil de regie houden. Ik zou het uitleggen en een compromis sluiten. Een klein geldbedrag en een klein cadeau. Jouw zus moet er maar aan wennen dat ze niet alles voor haar dochter kan regelen. Jouw dochter kijkt uit naar haar verjaardag en hoopt dat ze flink verwend wordt.

  3. H.

    Ik zou in haar plaats het kado niet alvast gekocht hebben, maar een bijdrage in de spaarpot gevraagd hebben voor dit grotere kado. Maar wellicht is dat beter geschikt voor wat oudere kinderen, voor een kind van drie vind ik een klein kadootje op het feest zelf leuker dan iets groters voor- of achteraf.

  4. Je zus had op z’n minst tegen jullie kunnen zeggen dat ze wel een idee voor een cadeau had i.p.v. het alvast te kopen. Dan hadden jullie zelf kunnen beslissen of je het met z’n drieën had willen kopen of niet.
    Persoonlijk vind ik € 65,00 een mooi bedrag om alleen te geven als grootouders, maar dat is er natuurlijk geheel afhankelijk van of je het kunt/wilt missen of niet. Ik spaar € 2,00 munten voor kleinzoons verjaardagscadeau in november, maar ga niet alles opmaken wat er nu al in de spaarpot zit. Misschien houden we het dit jaar wel bescheiden en geven hem volgend jaar een fietsje, samen met mijn ex-man bijvoorbeeld. Als opa en oma geef je toch altijd wel iets extra’s en zo was ik ook gewend in mijn – heus niet enorm kapitaalkrachtige – familie.
    Zelf gaven ex-man en ik altijd rond de € 15,00 aan nichtjes en neefjes; zoonlief kreeg dat ook ongeveer terug van iedereen (ik had destijds een heel grote schoonfamilie, dus wij betaalden ons ‘scheel’ aan cadeautjes, niet erg). En tegenwoordig doen Echtgenoot en ik dat ook met de huidige generatie thuiswonende neefjes en nichtjes, nu nog maar 4 (gelukkig).
    Ik zou het zeker aankaarten in de familie, om dergelijke kwesties in de toekomst te voorkomen. Succes en een fijne verjaardag.

  5. e

    Spaarolifantje, ik vindt het juist slim van je zus, het is iets wat hun dochter wil hebben, en zij willen het in mijn ogen sowieso geven. Of je nu wel of niet bijdraagt. als je mee wilt betalen, dan hoeft dat geen 22 euro te zijn, maar mag het ook 10 euro zijn en een klein eigen kadootje, afhankelijk van wat jij wilt uitgeven.
    Op verjaardagen krijgen wij zoveel zooi, dat is niet fijn. Sommige dingen zijn een schot in de roos, maar soms kun je beter een groot kado geven, ipv al die kleine prullaria, die je ook weer op moet slaan.

  6. vlijtig met zuinigheid

    Eigenlijk doen wij precies hetzelfde, maar wij brengen het op een andere manier. Onze zoon is altijd een week voor het verschijnen van Fifa jarig. Wij vragen altijd een bijdrage in het cadeau van 70 euro. De een geeft 5 euro en de ander 15. Dat maakt niet uit hoeveel ze bijdragen. Op het einde van de dag heeft hij het meestal bij elkaar en als hij het niet haalt legt hij zijn zakgeld erbij. Het is jammer dat je zus het zo brengt dat ze de totale kosten van jullie verwacht. Dat lees is ik er toch uit.

  7. Janneke

    Wij doen het ook op deze manier, wij of mijn zusjes zien een groter cadeau. Weten wat ons budget is, oom/tante 15 euro en opa/oma 30-35 euro per kind. Meestal doen wij als zusjes het samen, leuk bedrag 30 euro kunnen je leuke dingen voor kopen en soms doet opa/oma mee. Zo hebben we geen prullen in huis, want laten we wel wezen speelgoed onder de 10 euro is meestal niet zoveel qua kwaliteit voor deze leeftijd, 3 jaar.
    Dit jaar hebben we dochterlief een loopmotor gegeven, boven het budget van mijn zusjes dus hebben wij het restant bijgelegd. Aangezien opa/oma al een cadeau in huis hadden. Een prachtige b.aby b.orn pop waar ze heel veel mee speelt.
    Dus ja, eigenlijk zie ik het probleem niet zo. Want meestal geven opa/oma’s toch wat extra dus is jullie bijdrage ook lager en ben jij en je broer geen 22 euro kwijt.
    En als ze ouder zijn en niet meer spelen vragen ze vaak toch geld. Doen we voor ons neefje ook zodat hij een seizoenskaart kan kopen van zijn favo voetbalclub.

  8. Ik baal zelf altijd van de berg flutcadeaus die de kinderen krijgen op hun verjaardagen. (Weer een kleurboek, weer een doos stiften, weer stickers, plastic prutauto etc) ondanks dat ik altijd een lijstje.nl maak.
    Dus een groot cadeau is handig & leuk, al weet ik dat mensen dat minder leuk vinden om te geven. Ik zou het niet alvast kopen, maar wel de suggestie doen en het achteraf kopen, of kopen als opa & oma bijv akkoord geven.

  9. Boukje

    Ik heb zo’n schoonzus die wel even voor mijn nichtje bepaald wat er gegeven kan worden op dr verjaardag. Nou…prima, maar als ik iets anders leuks zie dan koop ik dat hoor. En ze is er vaak erg blij mee hoor wat we haar geven. Voor mijn eigen kinderen maakt het mij echt niets uit wat er gegeven wordt. Zij zijn er dan blij mee en daar gaat het toch om?

  10. Caroline

    Ik vind het geen cadeau suggestie! Het is ff geld terug zien te krijgen. Misschien was het wel een goed idee, als ze dat voor de aanschaf overlegd hadden.

  11. Ik zie dat steeds vaker en het stoort mij. Ook met kinderfeestjes heeft de jarige vaak in de winkel een box gevuld met wat hij/zij wil hebben, de genodigden hoeven geen moeite meer te doen, maar kunnen daar wat uit kiezen en hoeven het alleen nog maar af te rekenen. Het voelt voor mij toch een beetje als een cadeautje op bestelling, en dat bedoel ik niet positief. Het leven is nu eenmaal niet op bestelling en kinderen mogen ook leren gewoon blij te zijn met de gift die ze gegeven wordt. Misschien is het niet altijd wat ze hopen (of wat moederlief hoopt) maar het is wel met de beste bedoelingen door de gever uitgezocht, een positief gebaar aan de jarige. De waarde en de achterliggende gedachte van iets ‘geven’ gaat op deze manier verloren. Dus ik begrijp je helemaal.

    • Pien

      Precies, ik ben het helemaal met je eens. Daarbij: mocht je er met een zelf gekozen kado echt helemaal naast zitten, kunnen ze het toch gaan ruilen.
      Maar wat ik het ergste vind (in het algemeen) is dat door die overmatige controledrift die er tegenwoordig is, spontaniteit steeds minder mogelijk is. Alles wordt gepland of geregeld en dat vind ik pas echte armoe. Helaas vinden veel mensen het allemaal wel makkelijk dat ze niet over een kado hoeven na te denken (of te wel even echt met aandacht bij de jarige zijn) daar speelt de commercie op in en wij lijken niet in de gaten te hebben wat er verloren gaat.

  12. valhalla

    Dubbel… ik ergerde me wel toen mijn schoonzus me een lijstje via internet stuurde met wat ik ‘moest’ kopen voor hun verjaardagen. (vooral omdat ze elk materieel ding op aarde al lang in zesvoud bezitten). Het is toch leuk als mensen moeite doen voor iets dat echt bij het kind past en uit een goed hart komt. Aan de andere kant snap ik ook dat iemand geen zin heeft om bergen met goedbedoelde rommel te krijgen, want dat gebeurt toch ook vaak. Goedbedoeld, maar wel ‘troep’.

    Het was misschien handiger van haar geweest om het vooraf met jullie te bespreken, het hoe en waarom. Maar misschien had ze zich dat gewoon niet gerealiseerd?

  13. Ingrid

    Ik vind het nogal opdringerig. En vraag me ook af of ze dan zelf een cadeau geven, naast het tentje. Stel dat jullie die 65 euro bijeen zouden brengen, wat is dan hun cadeau voor hun dochter. Bovendien is het meisje 3 jaar, of wordt 3 jaar. Die is dan al op een leeftijd dat ze cadeautjes uitpakken leuk vindt en kan je moeilijk met een enveloppe met geld aankomen en zeggen, ‘geef maar aan mamma’.

  14. GJ

    Wat maken mensen zich toch druk om zoiets? Misschien vond nichtje dit gewoon heel erg leuk? En dat krijg je als jarige dan nu eenmaal niet omdat het voor individuele gasten gewoon te duur is.

    Ik had vroeger ook altijd hetzelfde probleem toen ik nog klein was. Speelde veel met lego, maar die politiebureau’s, brandweerkazernes, huizen en andere gebouwen waren allemaal veel te duur. Dus kreeg je iedere verjaardag wel lego, maar steeds van die kleine pakketjes. Hele bergen autootjes heb ik zo gehad, soms meerdere dezelfde. Ook wel leuk hoor, maar een keer iets groters bouwen is ook wel leuk.

    Misschien is dit ook wel zoiets. Heeft het nichtje zo’n tentje bij een ander kind gezien en vond ze het helemaal geweldig. Juist slim dus van de zus in deze. En voor wie het er niet mee eens is, lees die zin nog eens:”Het kostte 65 euro. Als jullie willen, kunnen jullie er geld voor bijdragen”. Er staat “Als jullie willen”, dus niemand wordt iets verplicht. En: “kunnen jullie er geld voor bijdragen” waarbij geen enkel bedrag genoemd wordt, en het iedereen vrij is om het bedrag te geven wat hij of zij wil meebetalen.