Omgaan met (opdringerige) verkopers

Wat is jullie tactiek bij het omgaan met verkopers (van het opdringerigere type)? Wij zijn vandaag voor een tweedehands auto gaan kijken voor mijn vriend, en ik werd niet blij van één bepaalde verkoper die ons de auto wel door de strot leek te willen duwen. Hij bleef maar praten, terwijl wij allang gezegd hadden dat we die auto niet wilden. Toen heb ik op een gegeven moment gezegd tegen m’n vriend: “Kom, we moeten gaan, ik moet naar m’n werk.”

Dat was eigenlijk een leugentje. Eigenlijk had ik moeten zeggen: “Dit is tijdsverspilling, ik heb wel wat beters te doen.” Al is dat “beters” dan maar, dat ik nu de afwas zit te doen (ja ja, tussen het bloggen door), voordat ik, inderdaad, naar m’n werk ga vanmiddag.

Ik merk dat ik heel erg zelf wil bepalen wat ik koop. Ik wil best informatie, graag zelfs, maar ik wil zelf m’n besluit nemen. Een opdringerige verkoper die denkt mij over te kunnen halen met mooie woorden… Daar word ik helemaal kriegel van. Ik ben niet bang dat hij me alsnog met zijn vierde slechte argument of met mooie beloftes over gaat halen, hoor. Maar als ik eenmaal besloten heb iets niet te willen kopen, dan wil ik er ook verder geen tijd meer aan besteden.

Dus telefonische verkooppraatjes gaan bij mij ook altijd heel snel:

“Goedemorgen, ik bel u namens dé krant. Wij hebben voor u een fantastische aanbieding.”

“Ah. Nee, dank u wel, ik ben niet geïnteresseerd. Fijne dag nog!”

En dan sluit ik het gesprek af, ook al is het misschien zo dat je dan nog hoort: “Maar, mevrouw, het is echt …” – klik. Sorry hoor, verspilling van mijn tijd, en eigenlijk ook van die van de verkopende partij aan de andere kant, want aan mij gaat hij of zij toch niets verdienen.

Er zijn mensen die dan heel beleefd zo’n heel praatje af blijven luisteren. Ik vermoed dat er zelfs nog wel mensen zijn die zich dan alsnog over laten halen (en toch dat leuke aanbod van de krant aannemen of zo). Maar zo zit ik dan niet in elkaar.

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

4 Reacties op “Omgaan met (opdringerige) verkopers

  1. Lot

    Ik kap het altijd snel af als ik al een besluit heb genomen. Opdringerige verkopers hebben geen invloed op mij gelukkig, ik laat me echt niet ompraten, ikwil iets of ik wil het niet, zo simpel is het voor mij.

  2. 1

    Wat betreft telefoontjes, je gewoon aanmelden bij bel me niet, scheelt 99%.

    En bij de resterende spreek je de toverspreuk “ik beroep met op het recht van verzet en wil niet meer gebeld worden”

    Geen ervaring met autoverkopers, maar bij een “vervelende” keukenboer kocht ik niets.

  3. Je kan de volgende keer tegen een autoverkoper, vriendelijk maar beslist zeggen dat je op die manier geen interesse meer hebt en wel naar de concurrent gaat.
    Geen goede verkoper dus.

  4. GJ

    Toen ik nog een jongen was. Een jaar of 12-15 schat ik, was mijn vader ook weer eens toe aan een nieuwe tweedehands. We waren toen bij een garage in de buurt hier. Mijn vader had wel interesse in een bepaalde auto, en die verkoper deed dan ook zijn best om hem die auto te verkopen. Mijn moeder en ik stonden erbij en somden samen op wat ons allemaal niet beviel aan de auto. De verkoper werd zichtbaar steeds bozer. Die auto is het toen ook niet geworden.

    Zelf heb ik met opdringerige verkopers weinig moeite, en hoe opdringeriger ze zijn, hoe makkelijker ik het vind om ze heel erg duidelijk te maken dat ik geen interesse heb, en het een goed idee is om me nooit meer te bellen.
    Sinds ik in zo’n bel me niet register sta, wordt ik ook zelden nog gebeld.

    Ooit eens zo’n vragenlijst gezien met allemaal tegenvragen erin, zodat het gesprek eigenlijk helemaal omgedraaid werd. Nooit geprobeerd maar het idee was wel grappig.

    Als ik bij zo’n callcenter zou werken, dan zou ik waarschijnlijk ook vrij snel weer op straat staan. Want ik zou gewoon eerlijk tegen die mensen zeggen dat ze er eigenlijk niets aan hebben / het niet nodig hebben, etc. Dan maar weer werkloos, dat liever dan mensen iets aansmeren.