Kan-me-niet-schelen, ik-heb-het-verdiend!

Pfoeh. Zesendertig jaar. Maar volwassen? Neuh… Ik dacht als kind trouwens dat volwassenen altijd weloverwogen en beredeneerde beslissingen namen, maar goed, van dat geloof ben ik inmiddels wel afgevallen.

Ik worstel erg met “beloningen” op dit moment.

Zo zou ik vandaag eigenlijk een vrije dag hebben. Ik zag het al helemaal voor me, heerlijk thuis een beetje aanmodderen. Wasje alvast draaien, dan hoeft dat morgen niet. Lezen, internetten, misschien een rondje fietsen in het mooie weer. Maar gisteren werd ik een uurtje voor het einde van mijn werkdag gebeld: ‘Goh, kun je morgen tóch werken? Er is iemand ziek geworden en nou dachten we aan jou als vervanger.’

En ik heb ja gezegd. Daarmee is mijn aardige baas uit de brand geholpen, en voor het extra werk verdien ik ook extra salaris, ook prima. Maar toen betrapte ik mezelf wel op de volgende gedachte: Dan neem ik een eersteklas treinkaartje! Dat heb ik verdiend!

Waar komt die gedachte nou ineens vandaan? Ik moet ineens wél werken op een dag dat ik vrij zou hebben en dat is dan zó zielig (hoewel ik er zelf ‘ja’ op heb gezegd, en hoewel ik er een mooi salaris voor krijg), dat ik eersteklas mag reizen?

Zo heb ik er nog wel een paar, hoor:

  • Ik heb slecht geslapen maar moet toch werken, dus ik mag een reep chocolade
  • Ik ben ongesteld, dus (ja, ja, ik mag een reep chocolade – de reep chocolade komt vaak terug en dat is een probleem inderdaad)
  • Ik moest vanmorgen heel vroeg op, dus mag ik vanavond als een zombie voor de tv hangen tot 1 uur ’s nachts
  • Ik heb de hele week braaf gewerkt, dit weekend doe ik helemaal niets nuttigs

Het kan me op zo’n moment niet schelen dat het duur is, me extra gewicht oplevert, nog meer slaapgebrek of een slechte start van de volgende dag of week, kortom dat het niet verstandig is. Ik heb het zwaar (och, zóóó zwaar), dus ik mag ineens vanalles van mezelf.

Dan vraag ik me af, of anderen dat ook zo hebben. Zou de minister-president wel eens doorzakken met nacht-tv (of netflix, these days), als hij een rotdag heeft gehad? Zou Obama ergens in zijn Oval Office een reep chocolade hebben liggen voor noodgevallen? Misschien wel, of iets dergelijks… Ik geloof wel dat het een menselijk trekje is, wat ik vertoon. Maar handig is het allemaal niet. En ik dacht dat het allemaal makkelijker werd als je eenmaal maar volwassen was…

Advertenties

10 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

10 Reacties op “Kan-me-niet-schelen, ik-heb-het-verdiend!

  1. Jeanine

    Beste, ik denk dat de neiging om je te belonen bij ‘tegenslag’ met zelfmedelijden te maken heeft. Het doet me denken aan het ‘snoepje voor het bloeden’ dat ouders hun kinderen geven: je bent zielig en dan krijg je wat lekkers. Het is goed bedoeld natuurlijk, want het gaat om leed verzachten. Maar het kan een verkeerd patroon worden als kinderen nooit op andere momenten extra verwend worden.
    Mijn advies: gun jezelf de fun-momenten gewoon als je daar zin in hebt en koppel het los van belonen omdat je je misschien zielig voelt. Eet een reep als je daar trek in hebt, ga tot diep in de nacht lekker genieten van series tot je vierkante ogen hebt, en reis eersteklas omdat je toe bent aanwat meer luxe. Ik hoop dat je wat kunt met deze gedachten.
    Veel complimenten voor je interessante blog, dat ik met veel plezier volg. Jeanine

  2. Ipie

    Geweldig!
    Hier moet je echt even naar kijken: https://m.youtube.com/watch?v=AVYGm6l48u8
    Brigitte Kaandorp: Ik heb een heel zwaar leven

  3. Grappig je dilemma’s zoals
    Ik heb slecht geslapen maar moet toch werken, dus ik mag een reep chocolade

    zouden letterlijk uit het boek kunnen komen wat ik eerder aanraden.
    Als je het hebt gelezen zou je moeten glimlachen om deze post.
    Ik hoop dat je het boek leest, het zou je zeker helpen.

    http://www.bol.com/nl/p/je-leven-als-kunst/1001004002602619/?suggestionType=featured_product&suggestedFor=je%20leven%20a&originalSearchContext=media_all&originalSection=main

    • Ach weet je, laat mij ook maar aanmodderen. Ik geloof dat maar weinig mensen echt zo keurig leven. Iedereen heeft zijn dingetjes.

      • Ik heb even een samenvattende video opgezocht.
        Dan kun je zelf zien of het wat is.

        De uitleg bestuur je een (race)auto of zit je in een “schommelstoel” (jouw dillema’s vond ik bruikbaar.

        Het boek is natuurlijk uitgebreider.
        Vaak is de schommelstoel een probleem oplossen (je wilt iets niet).

  4. LB

    Je bent echt niet enige !! Ik koop mezelf regelmatig om. Als ik nu die rotklus doe dan mag ik straks……. En al ik ongesteld ben gaat er hier ook chocolade en chips in grote hoeveelheden doorheen. En 1 x per maand zetten we een groot kruis in onze agenda en doen we een heel weekend niks ( geen afspraken, geen grote klussen, gewoon thuis beetje teuten met zn tweetjes) en weet je wat dat is heerlijk !!!
    Ik heb nog een variant. Ik ben nu druk op zoek naar een andere baan en dat is best frustrerend ( veel afwijzingen) dus elke keer dat ik op sollicitatie gesprek mag mag ik iets voor mezelf kopen. ( 1 item per sollicitatiegesprek) De ene keer is het een sjaal, de andere keer een blousje, dan weer een boek.

  5. Zooo herkenbaar! Ik kan ook allerlei smoesjes bedenken om mezelf iets te gunnen. Ag… af en toe moet het kunnen toch?

  6. ja hoor soms wel.. op andere manieren dan bij jou, maar uiteindelijk komt t op t zelfde neer.. dingen goedpraten waar je anders je best voordoet om t anders te doen 😉

  7. Sopdet

    Oh vooral die “ik ben moe dus ik mag chocolade…” Snif, snif, jammer genoeg herkenbaar. Ik wordt hier nu wel enorm getriggerd om die video te gaan bekijken LoL