Geld krijgen

Soms krijg ik geld van mijn ouders. “Hier schat, voor jullie vakantie.” Of: “Van Sinterklaas!” En dan wordt me weer een vijftig tot een paar honderd euro toegestopt. Schatten van mensen zijn het, die ouders van mij, die hun kinderen altijd op allerlei manieren willen steunen (niet alleen financieel, hoor).

En dan voel ik me een beetje schuldig. Want zoiets krijgen, hè, en er dan niet voor gewerkt hebben …  Dan verdien je het niet. Toch?

Ik geloof dat dat een erg Calvinistische houding is, trouwens, en dat is grappig, want ik ben helemaal niet in dat deel van het land of met die cultuur opgegroeid. Maar misschien is het dus helemaal niet Calvinistisch, maar gewoon iets menselijks: dat je je een beetje schaamt als je iets gratis krijgt van een ander.

Je zou natuurlijk een gift ook gewoon in dankbaarheid aan kunnen nemen, en er blij van kunnen genieten. Dat is denk ik iets waar ik aan moet gaan werken. Want als je je schaamt, dan vergeet je misschien wel om oprecht “dank je wel” te zeggen, terwijl je die dank en blijheid natuurlijk óók wel voelt.

Advertenties

9 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

9 Reacties op “Geld krijgen

  1. Anoniem

    Wat voel jij zelf als je bijv. je neefjes/nichten wat geld geeft ? Waarschijnlijk geeft dat een goed, fijn gevoel. Ik ga er vanuit dat je ouders datzelfde gevoel ervaren. Vaak is ‘geven’ minstens zo leuk als ‘krijgen’ 😉

  2. Bernadette

    Geven zou verankerd moeten worden in de mentaliteit en dus opvoeding. Schaam je je ook als je verdriet en ellende toebedeeld krijgt zonder er voor gewerkt te hebben? Gun je ouders de blijdschap van het geven en toon je dank. Bovendien is deze gift eveneens een bevestiging van jullie goede relatie. Wees daar blij om!

  3. Ilse

    Mijn moeder stopt me ook altijd wat toe op bepaalde momenten. Tot ze afgelopen jaar duur gingen huren, kreeg ik sowieso elke maand EUR 50,00 om wat voor mezelf te kopen. Ze geven het graag met een warme hand zegt mijn moeder altijd. Ik ben er gewoon blij mee en heb er verder geen gedachten bij. Ik zou het niet aannemen als ze het niet konden missen. Mijn schoonmoeder leeft van een minimaal inkomen en toch krijgen alle kinderen en kleinkinderen geld of een cadeautje voor de verjaardag. Daar voel ik me wel eens bezwaard over. Ik geef haar daarom op gezette tijden een extraatje.

  4. Gewoon Vlijtig

    Je hoeft je daar echt niet voor te schamen. Je mag er oprecht blij mee zijn. Ik krijg ook wel eens een keertje 50 euro van mijn moeder en ben er dan echt oprecht blij mee. Ik doe daar dan ook iets mee dat ik normaal gesproken niet vlug doe. Bv. een heerlijke douchegel kopen of een leuk boek.

  5. Incitatus

    Heel herkenbaar gevoel! En, nee, ook ik ben niet Calvinistisch opgevoed, maar het voelt vaak toch ongemakkelijk. Heeft er ook mee te maken dat je graag zelfstandig wilt zijn en je eigen boontjes wilt kunnen doppen, zogezegd, niet?

  6. liesbet

    Wij sponsoren onze kinderen regelmatig. De oudste aanvaardt het geld en bedankt er zelfs niet voor, de jongste laat altijd zien dat hij onze gift waardeert en achteraf zegt hij altijd wat hij met het geld gedaan heeft.
    Het doet pijn om te voelen dat onze oudste onze giften precies niet waardeert ondanks dat ze weet dat we er zelf moeite voor doen en onszelf vaak zaken ontzeggen om hen te sponsoren. Ik denk dat ze er stiekem wel blij mee is maar dat ze te trots is om te laten zien dat ze onze geste waardeert. Wij hebben het vroeger financieel heel moeilijk gehad. Wij kregen noch van mijn ouders, noch van mijn man zijn ouders enige vorm van steun of hulp en ik wil onze kinderen ‘helpen’ zodat zij hun dromen vlugger kunnen realiseren en het financieel beter hebben of wijzelf destijds.
    Ondanks dat ik elke keer tegen mezelf zeg :’dit was nu echt de laatste keer dat we sponsoren’ doe ik het weer gewoon omdat ik de kinderen vooruit wil helpen (vaak ten koste van onszelf)
    Mijn ouders en schoonouders hebben ons nooit geld gegeven ondanks dat we altijd voor hen klaar stonden en nog steeds klaar staan om hen op elk vlak te helpen. Zij wisten nochtans dat we het jaren geleden financieel niet makkelijk hadden. Ik snap niet dat, als je ziet dat je kinderen het moeilijk hebben en je het financieel aankan om een beetje te sponsoren je dat niet doet. Wij zouden heel blij geweest zijn indien we destijds ook maar iets van steun, financieel of andere, zouden gehad hebben.

    • Hmm, liesbet, ik zou denken dat het jullie toch zelf wat teveel kost, op dit moment? Misschien is het soms ook wel tijd om zelf te genieten van de vruchten van jullie arbeid? Ik geloof zo te lezen, dat jullie jullie kinderen al enorm veel steun hebben gegeven, en dat ze het zelf ook wel redden. Waarom dan niet eindelijk ook zelf eens wat genieten er van?

  7. Lonneke

    Héél herkenbaar!
    Vooral het vergeten te zeggen van dankjewel.