Je ouders als een stevige basis, of niet?

Het is fijn als je als jong-volwassene je ouders achter je weet, als een soort stevige basis waar je eventueel op terug kan vallen.

Ik wist dat ik altijd op mijn ouders kon rekenen als er iets was. Ze konden me financieel steunen (en ik heb een paar keer wat geld van ze moeten lenen, en het altijd weer netjes terugbetaald) en ze konden me steunen met hun tijd, aandacht en hulp (bij liefdesverdriet, toen ik de ziekte van Pfeiffer had, en bij een verhuizing of zo).

Bij mijn vriend was er wel die steun met tijd, aandacht en praktische hulp – ook zijn ouders hielpen bij ziekte of bij een verhuizing, maar geldelijke steun was niet mogelijk. Zijn ouders waren al lang blij dat ze zichzelf konden bedruipen.

Pas laatst viel me op tijdens een gesprek, hoe dat voor mijn vriend voelde: als hij financieel gestruikeld was, ergens als student, of in z’n twintiger jaren, dan was dat volledig zijn eigen probleem geweest. Dan hadden zijn ouders niet even kunnen helpen. Ook nu werkt dat misschien nog een beetje door. Hoewel hij inmiddels zelf een mooi spaarpotje heeft, lijkt hij maar moeilijk te kunnen geloven dat hij nu dan toch wél redelijk veilig is, qua financiën.

Dan ben ik blij met mijn eigen situatie, en dan hoop ik dat mijn vriend langzaam er wat echt vertrouwen in kan krijgen, dat hij nu ook een financieel vangnet heeft.(En ik ben dan toch ook blij met ons systeem van sociale zekerheid, wat toch een soort vangnetje vormt, al moeten we tegenwoordig wel goed uitkijken dat de gaten er niet teveel in vallen).

En trouwens, het andere uiterste van financiële veiligheid zou natuurlijk zijn, als je ouders altijd alles voor je betalen, en als je nooit hoeft te zoeken naar hoe je je budget kloppend kunt maken. Zo’n situatie is waarschijnlijk ook niet goed. Dan word je nooit zelfstandig en leer je niet je eigen boontjes doppen.

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

3 Reacties op “Je ouders als een stevige basis, of niet?

  1. Peter

    Niet iedereen heeft het geluk van een veilge basis. Ik weet niet of de uitzending van Opgelicht de inspiratie is geweest maar zo niet dan moet je deze eens terugkijken. In het kort komt het erop neer dat de moeder een heel gezin de financiele afgrond induwt.

  2. verschilt bij iedereen idd.. bij ons is t andersom. mijn ouders zijn 2x failliet gegaan met een restaurant, schuldsanering gehad etc. ikzelf ben altijd mn eigen weg gegaan, leerde al snel dat ik moet sparen om tegenvallers op te vangen of om “onverwachte” aankopen te doen (nodig of gewoon omdat t leuk is ), zelfs toen mn vader een huis kocht, heb ik m geld geleend voor de keuken.. als zzper kon hij geen extra lening krijgen daarvoor (en bij je hypotheek in kan tegenwoordig ook bijna niet) terwijl mn man t financieel altijd makkelijk had bij zn ouders.. alles voor hem bekostigd en alles kan. ook met verjaardagen of kerst. hij is er niet door verwend geworden gelukkig maar geniet wel van dat veilige gevoel idd dat als t financieel helemaal mis zou gaan, we bij ze terrecht zouden kunnen. zn zusje en hij hebben gelukkig wel de drang om zichzelf te redden 😉

  3. Meergeldminderstress

    dit vind ik wel heel herkenbaar. Ook ik had een stevige basis, die ook financieel was. Mijn partner heeft dat veel minder gehad. En dat zie je nog dagelijks terug in ons verschil in inzicht van hoeveel geld we nodig hebben. Gelukkig zijn we wel heel erg eens over hoe we ons geld moeten besteden.