Vrijheid om te vragen

Ik merk dat ik meer durf te vragen op mijn werk: of ik vrij kan krijgen op een bepaalde dag, en of ik misschien in de toekomst vaker op een andere locatie kan gaan werken, enzovoort. Oh ja, én ik heb recent aangevraagd of ik toch ook af en toe thuis kan werken. (En dat mocht, al moet ik daarvoor dan eerst nog iets met de IT-afdeling regelen, dus in de praktijk ben ik nog niet zo ver).

Wat een heerlijkheid. Ik denk dat ik dat grotere gevoel van vrijheid aan twee of drie dingen te denken heb:

  1. Ik heb vertrouwen er in, dat ze tevreden over mijn werk zijn, en mij dus ook graag willen houden.
  2. Ik heb een leuke buffer – waarschijnlijk zal me niets overkomen, maar stel dat ik toch (eerder) er uit vlieg, juist omdat ik teveel noten op m’n zang had – dan heb ik een hele leuke financiële buffer om me in die periode te helpen.
  3. Als derde: je wordt ook gewoon wat ouder en wijzer, hè? Je durft misschien hier en daar eens wat meer, omdat je wat zekerder van jezelf bent dan toen je nog een stukje jonger was.

De dingen die ik vraag, zijn trouwens ook niet onredelijk. Ik ben er nog niet aan toe, om extra opslag te vragen, bijvoorbeeld 🙂  .

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

2 Reacties op “Vrijheid om te vragen

  1. Kijk, dit is nou iets waar je trots op mag wezen, goed bezig!