Categorie archief: Gezondheid

Woehoe… Alles goed…

…qua gezondheid. De uitslagen van de testen waren goed, hoorde ik net. Ik zat toch wel even in de piepzak, hoor. Maar ik mag er weer uit. Hallo frisse lucht en toekomst (en pensioenpotjes), dag piepzak 🙂 . Ben toch wel een bofferd soms, hoor.

Reacties uitgeschakeld voor Woehoe… Alles goed…

Opgeslagen onder Gezondheid

Spaarolifantje en de verdeling van huishoudelijke klussen

Ik zit met een soort dilemma. Vriendlief heeft de komende maanden, t/m december, werk aangenomen dat hem zeker vier volle werkdagen per week gaat kosten. Daarnaast is er een klus die nog zeker één weekdag gaat kosten voor de komende maand, moet hij dingen gaan regelen voor ons dak (offertes aanvragen) en heeft hij een leuke vrijwilligersklus op zich genomen die in november gaat culmineren in een tweedaags weekend-evenement met computers en slimme whizkids. Leuk, maar vast ook tijdrovend.

Hij vertelde mij gisteren dat hij erg tegen de drukte op ziet. En dat ik ‘m maar een beetje moet excuseren als hij humeurig is.

…en dan spring ik meteen in zorgzame modus. Ik ga immers maar 20-24 uur per week werken de komende tijd, dus als ik nou het koken, afwassen, wassen en huis schoonmaken doe, heeft hij meer tijd voor de andere dingen en wordt zijn humeur in ieder geval niet nóg slechter omdat het thuis een zootje is.

Maar tegelijkertijd weet ik dat hij vaker drukke perioden heeft gehad en ze ook nog vaker zal hebben. En heb ik zelf ook nog andere dingen te doen, plus een even grote hekel aan huishoudelijke klusjes als hij. Normaal gesproken doen we evenveel, nee, even weinig, aan het huishouden. Moet ik dan altijd maar alles uit mijn handen laten vallen zodat hij wat minder zorgen heeft? Leert hij dan om zijn tijd in het vervolg wat beter in te delen?

En… Humeurig gaat hij tóch worden, of het huis nu aan kant is of niet. Eén van de klussen is gewoon niet zo leuk, en dat heeft altijd wel effect op hem. Dus ik krijg er de komende maanden gratis en voor niets een brombeer bij. En als ik dan zelf humeurig ben van al het stomme gepoets en gekook, en hij dat dan niet eens lijkt te waarderen, nou, dan krijg je een beetje een ontplofbare situatie.

Wat zouden jullie doen? Verwennen of zero tolerance? Of iets daar tussen in?

1 reactie

Opgeslagen onder Doelen, Gezondheid

Spaarolifantje’s gezondheid

Het gaat de laatste twee weken niet heel best met me. Ik heb wat ups en downs in mijn gezondheid gehad, deels psychisch en deels lichamelijk. Het waren drukke weken en vorige week was het heel warm, waar ik niet zo goed tegen kan.

Ik heb kleine paniekaanvalletjes gehad de afgelopen twee weken, ik heb lopen piekeren, ik heb kleine huilbuien gehad die ook weer over dreven, en een zeurderige hoofdpijn kwam de meeste dagen zo tegen het middaguur opzetten, wat voor mij zeker niet normaal is. Nu zijn mijn darmen sinds een dag van streek. Dit laatste is dan eindelijk een puur lichamelijke klacht (tenminste, dat vind ik) en meestal gaan darmklachten bij mij binnen twee dagen over als ik een beetje licht verteerbare dingen eet.

Mijn vriend heeft me gesteund en geknuffeld en verwend. Zelf heb ik het het afgelopen weekend bewust heel rustig aan gedaan, en ook nu geniet ik van mijn ochtend vrij door zo weinig mogelijk te doen (vanmiddag en vanavond weer werken). Ik ben eigenlijk wel aan vakantie toe, maar dat zit er niet in. Wel wordt het vanaf volgende week weer wat rustiger op mijn werk, en heb ik dan dus elke week een paar dagen vrij. Dus dat moet dan maar genoeg zijn om weer een beetje bij te komen. Als ik me slecht blijf voelen, ga ik zeker langs de huisarts, op dit moment hou ik het nog op kleine klachtjes die vanzelf weer over zullen gaan met wat rust en tijd.

Lichtpuntje is wel dat het me nog steeds lukt om me aan een gezonder dieet te houden en ik val ook nog elke week een paar onsjes af. Hopelijk gaat dat me uiteindelijk helpen om me gezonder en fitter te voelen. Vandaag ga ik maar weer eens op de fiets stappen naar m’n werk, het is maar zo’n 10 km in totaal, maar wat beweging is natuurlijk goed. Maar eerst nog even een dutje doen op de bank 🙂

Reacties uitgeschakeld voor Spaarolifantje’s gezondheid

Opgeslagen onder Gezondheid

Spaarolifantje heeft het druk

Oh ja, zo voelde dat… Vanwege vakanties van collega’s wordt er deze week en de komende week wat meer een beroep op mij gedaan. Dus heb ik het ineens weer druk met werk. En ik kan niet echt zeggen dat het me bevalt, maar dat kan ook met de temperaturen te maken hebben en het feit dat er op diverse lokaties waar ik werk geen airco is. Met de ramen open (en later op de dag dicht en afgedekt) en wat ventilatoren behelpen we ons, maar toch loopt mijn innerlijke temperatuurtje in de loop van de dag ook enigszins op. Met futloosheid en hoofdpijn als gevolg.

Thuis stapelt de was en de afwas zich op. Vriendlief heeft het ook druk, dus die doet ook niet zoveel aan het huishouden op dit moment.

Ik sleep me een beetje door de dagen heen. Maar binnenkort wordt het weer beter. Dan heb ik een middag vrij en dan kan ik een beetje uitrusten en een beetje opruimen. Ik kijk er nu al naar uit.

Reacties uitgeschakeld voor Spaarolifantje heeft het druk

Opgeslagen onder Gezondheid

Spaarolifantje overpeinst: een boterham met tevredenheid

Soms heb ik het gevoel dat ik mezelf voorbij hol. Ik kijk nu bijvoorbeeld al uit naar over twee weken, want dan komt mijn salaris weer binnen. Tot die tijd heb ik nog maar 40 euro te besteden op mijn privé-rekening*, en dat geld staat gereserveerd voor de mobiele telefoonrekening en voor het aanvullen van mijn OV-chipkaart. Verder gaat er niets financieels meer gebeuren totdat het salaris binnen is. En dat is saai. En ik zie geen vooruitgang.

En dus verlang ik naar over twee weken, want dan mag ik weer allemaal geld gaan verdelen over potjes, en rekeningen betalen, en spaarrekeningen aanvullen.

Maar tegelijkertijd denk ik: ben ik nou  helemaal? Waarom geniet ik niet van alle tijd die me gegund is, in plaats van te hopen dat de komende twee weken zo snel mogelijk omvliegen? Waar hol ik zo hard naartoe? Als je heel nuchter of sarcastisch bent, dan is het “naar de dood”, want elke dag komt die toch een dag dichterbij, hoe gezond je ook leeft en hoe oud je ook hoopt te gaan worden.

Dus misschien moet ik weer eens stil staan bij het hier en nu, en bedenken hoe fijn het is dat ik al mijn rekeningen kan betalen (ik weet nog hoe het was toen ik echt in de piepzak zat over betalingsherinneringen) en hoe goed ik al onderweg ben naar een stevige buffer. En misschien moet ik “het geld” even loslaten (zonder het achteloos uit te geven, natuurlijk!) en van andere leuke dingen gaan genieten.

Het leven is best goed in huize Spaarolifantje, en dat is ook wel eens anders geweest. Dus die boterham met tevredenheid (want we doen nog aan de lijn, grr), die gaat er bést in.

* En ja, er staat ook nog 350 euro op de huishoudrekening voor eten en drinken, wat trouwens betekent dat we deze maand op die rekening echt geld gaan overhouden, joepie! Maar om de een of andere reden telt dat geld niet mee in mijn hoofd.

Reacties uitgeschakeld voor Spaarolifantje overpeinst: een boterham met tevredenheid

Opgeslagen onder Geld en besparen, Gezondheid

Spaarolifantje gaat fietsen.

Ik zal niet zeggen dat ik de smaak te pakken heb sinds zaterdag. Het is meer, dat het een noodzakelijkheid is soms… Ik ga straks fietsen naar m’n werk. Het is een slordige 20 km en mijn rustige tempo aanhoudend kost me dat zo’n 1,5 uur. (We hebben gisteren even de Tour de France gekeken, die wielrenners zouden het in een half uurtje doen…). Omdat ik op m’n werk wel enigszins representabel moet zijn, ga ik in oude kleren fietsen, gaat m’n werkkleding in de fietstas en moet ik nog wat eerder vertrekken zodat ik op m’n werk een korte douche kan nemen.

Dit kost dus 3 uur inspanning in totaal en een half uur douchen/omkleden. Winst: 1,5 uur openbaar vervoer minder en geen 5,40 euro hoeven te betalen voor mijn reis. Levert ook nog eens gewichtsverlies en gespierde kuiten op. De NS planner zegt dat treinreizen 75% CO2 verbruik scheelt op deze reis, vergeleken met autorijden. Nou, fietsen scheelt 100%. Of misschien ook weer niet, want ik ga zeker wel wat extra energie verbranden en dus extra CO2 uitademen. Sorry, natuur.

Morgen werk ik dichter bij huis (ik heb verschillende lokaties waar ik werk). Als het weer even mooi blijft als vandaag, moet ik ook dan zeker op de fiets kunnen. Behalve als ik wel heel erge spierpijn heb na vandaag…

Reacties uitgeschakeld voor Spaarolifantje gaat fietsen.

Opgeslagen onder Geld en besparen, Gezondheid

Spaarolifantje en bijna gratis entertainment

Vandaag op de fiets een knooppuntenroute gevolgd door Zuid-Holland. Mijn vriend plande de route met de fietsrouteplanner van de Fietsersbond. Behoudens een stukje door Rijswijk-industrieterrein (vriend: “Aan uw linkerzijde ziet u een gebouw, dat is zo oud, dat heeft het laatste kabinet Balkenende nog meegemaakt”) hebben we veel natuur gezien. En meegemaakt ook: regen, zon, wolken, we hebben vanalles langs zien komen. Het kostte ons 10 euro en 80 cent voor een lekkere lunch voor twee, en dat was het. We namen drie flesjes kraanwater mee (die gingen allemaal leeg) en een fles zonnebrandcreme (die eerst niet en later wel nodig was, en die we ook netjes gesmeerd hebben dus, hoera voor geen rood velletje!). Op mijn smartphone met abonnement zochten we onderweg nog even op, hoe het met de buienvoorspellingen stond.

Inmiddels zijn we alweer een paar uur thuis, we kennen onze omgeving weer een beetje beter, hebben wat frisse lucht meegenomen en, ook niet onbelangrijk in ons geval, wat kilocalorietjes verbrand.

Echte zuinigaards hadden natuurlijk die lunch ook nog zelf gemaakt en meegenomen in de fietstas. Dat doen wij dan misschien een volgende keer.

Reacties uitgeschakeld voor Spaarolifantje en bijna gratis entertainment

Opgeslagen onder Geld en besparen, Gezondheid

Olifantje en gezondheid

Gezondheid is toch wel belangrijk. Dat is natuurlijk een waarheid als een olifant.

Op dit moment ligt een schoonbroer van me in het ziekenhuis. Vorige week kreeg hij ineens knallende koppijn. Waarschijnlijk heeft hij een eerste serie aanvallen van clusterhoofdpijn, maar hij is gisteren door de scanner geweest en krijgt nog allerlei andere onderzoeken om zeker te weten dat er niet iets nog ergers aan de hand is. (Clusterhoofdpijn is niet dodelijk, maar doet Vreselijk Zeer).

Gisteren ook gepraat met een mevrouw die zes verschillende medicijnen had, omdat ze overgewicht had en daardoor suikerziekte gekregen had (waarvoor twee medicijnen), hoge bloeddruk (nog eens twee medicijnen) en een hoog cholesterolgehalte (de laatste twee medicijnen). Met medicatie ging het nu weer helemaal goed met haar, de huisarts was tevreden over al het bloedonderzoek en zo. Maar… je bent dan natuurlijk waarschijnlijk wel de rest van je leven afhankelijk van medicatie. En ondanks medicatie kan het dan toch nog mis gaan, bijvoorbeeld met je hart.

Eén voorbeeld van een ziekte die je, voor zover we het weten, gewoon overkomt (er is geen oorzaak van clusterhoofdpijn bekend), en een voorbeeld van een ziekte (suikerziekte, type 2) die je meestal, alhoewel niet altijd, kunt voorkomen door gezond te eten en gezond te leven.

Ik ben blij dat we in Nederland nog altijd een gezondheidssysteem hebben waardoor mijn schoonbroer niet straks met een rekening van duizenden euros komt te zitten voor zijn onderzoeken en de medicatie. En ik ben ook blij voor de mevrouw met suikerziekte dat ook zij haar medicatie en huisartsenbezoeken gewoon vergoed krijgt. In beide gevallen met uitzondering van een paar honderd euro eigen risico, helaas misschien.

Voor mezelf ook een reden om netjes af te blijven vallen: ik wil niet ooit zo eindigen als die mevrouw, met een batterij aan verplichte medicatie. Sommige ziektes kun je niet voorkomen door netjes gedrag, die overkomen je gewoon. Maar wat ik kán voorkomen, moet ik maar proberen te voorkomen. Ook al is die reep chocolade nog zo lekker. (Zucht).

 

Update: goed nieuws… Uit de scan bleek dat er toch een voorhoofdsholte-ontsteking is (een röntgenfoto had dit niet laten zien). Met wat antibiotica en neusdruppels moet schoonbroer er weer helemaal bovenop komen. Iedereen is opgelucht.

Reacties uitgeschakeld voor Olifantje en gezondheid

Opgeslagen onder Gezondheid

Spaarolifantje: graag ook een beetje leuk werk

Afgelopen week ging de zus van mijn vriend voor het eerst werken bij haar nieuwe baan. En belde ’s avonds stralend op: wow, dat werken ook nog leuk kon zijn…! Ze had het afgelopen jaar niet zo’n leuke tijd gehad bij haar oude baan, waar door een reorganisatie een tekort was ontstaan aan ruimte, en een “ik eerst”-mentaliteit onder de werknemers. Haar nieuwe baan in de zorg ligt veel meer op het gebied waarin ze opgeleid is, en ondanks dat ook in de zorg de nodige bezuinigingsrondes zijn geweest, vond ze de werksfeer heerlijk.

Ik weet niet precies of ze er nou in salaris op voor- of achteruit gaat, maar ik weet wel dat een eventueel verlies aan salaris in haar geval ruimschoots opweegt tegen de verminderde hoeveelheid stress. Haar nieuwe werk is bovendien 5 minuten van huis, waar ze voor haar oude baan nog meer dan een uur moest reizen. Ook dat scheelt flink.

Ook ik ben vorig jaar van baan veranderd, en merkte eigenlijk pas na het wisselen hoezeer ik gestresst was geworden van mijn oude werk. De drukke laatste weken waarin alles afgerond en overgedragen moest worden, hielpen ook niet mee. De laatste weken bij mijn oude, en de eerste weken bij mijn nieuwe baan was ik regelmatig in een slecht humeur. “Laat me maar even, dit gaat wel over”, zei ik tegen mijn vriend als ik weer eens in tranen was uitgebarsten omdat de melk op was of een veter brak. En gelukkig, het ging over. Na een paar weekenden helemaal vrij (bij mijn oude werk werkte ik regelmatig in het weekend om maar “bij” te blijven) was ik weer een beetje uitgerust en kon ik de wereld weer wat beter aan.

Bij zowel schoonzus als bij mij lijkt het uiteindelijk redelijk soepel te lopen. We hebben onze taken op het oude werk goed afgerond, zijn op een redelijk vriendelijke manier uitgezwaaid, en hadden al een nieuwe baan klaarstaan. Dat is alsnog een luxe-positie vergeleken met iemand die een rotbaan heeft, maar (nog) niet weg kan vanwege financiele verplichtingen en geen nieuwe baan.

Ik hoop dat dit voor schoonzus gunstig uit zal pakken, en ik weet zeker dat het dat voor mij gedaan heeft. Ik stevende hard op een burn-out af, en gezond eten was voor mij toen ook een heel stuk moeilijker dan nu, met alle stress en negatieve emoties. Ik heb een heel klein beetje salaris ingeleverd (ca 5%), maar mijn prettigere en vrolijkere dagen maken veel goed. Ze zijn bovendien zo tevreden over me, dat ik binnenkort wat meer taken krijg en de daarbij horende opslag.

Heeft iemand van jullie wel eens de sprong gewaagd, uit ontevredenheid met het oude werk, en hoe is dat gegaan?

Reacties uitgeschakeld voor Spaarolifantje: graag ook een beetje leuk werk

Opgeslagen onder Geld en besparen, Gezondheid

Spaarolifantje en de magnetronmaaltijden

Ik werk onregelmatige dagen en uren. Vaak werk ik ’s middags en ’s avonds. Ik ben niet zo’n ochtendmens, dus ik vind het heerlijk dat ik er (vooral ’s winters) niet om bijvoorbeeld zes uur uit moet om om acht uur op m’n werk te kunnen zijn. Ook krijg ik meer betaald voor de uren na 18 uur, zodat ik minder uur hoef te werken voor hetzelfde geld. Ik teken er wel voor, hoor. Wel betekent het vaak dat ik onderweg naar m’n werk ben tijdens lunchtijd en dat ik ’s avonds op m’n werk moet eten.

Vroeger (echt, wéken geleden) betekende dit vaak dat ik op het station een broodje kocht voor de lunch, en een stoommaaltijd voor ’s avonds in de magnetron op het werk. Ka-ching, natuurlijk, je bent aan die beide dingen samen gemakkelijk 10 euro kwijt. En omdat ik vegetarisch eet (ik lust geen vlees) was dat bijna altijd ook dezelfde magnetron-stoommaaltijd.

Tegenwoordig is de lunch altijd zelf-gesmeerd, thuis, van tevoren. Dat is vaak ook heel handig omdat je dan kunt gaan peuzelen als je er zin in hebt, in plaats van dat je moet wachten totdat je tijd hebt om ergens een winkel binnen te hollen. Gisteren en eergisteren was het avondeten ook zelfgemaakt. Maar mijn repertoire is nog niet zo heel uitgebreid…

Eergisteren: in een plastic bakje gemengd: aardappelpuree (uit een pakje) – tuinboontjes (uit glas) – vegetarische pittige balletjes (door mij voorgebakken). Paar minuutjes in de magnetron, was lekker.

Gisteren: in een plastic bakje gemengd: rijst (door mij gekookt) – witte boontjes in tomatensaus (uit glas) – andere pittige balletjes (ook voorgebakken). Ook even opwarmen in de magnetron, was redelijk lekker. De rijst was wat overkookt geworden.

Ik heb vroeger ook wel eens een pastamaaltijd zo meegenomen (macaroni – tomatensaus – groenten – vegetarisch gehakt; misschien wat kaasstrooisel er bovenop). Die waren ook altijd wel lekker.

Vorige week had ik pasta met kaassaus meegenomen, maar door de magnetron was de kaassaus heel korrelig geworden en er zat niet veel smaak aan. Dus dat moet anders, de volgende keer.

Ik kan vast ook nog wel een receptje maken met nepkip, rijst en saus. Misschien zijn dat dan ook wel genoeg opties, uiteindelijk werk ik meestal maar een of twee dagen per week ’s avonds, de rest van de tijd kan er gewoon thuis lekker gekokkereld worden.

Het scheelt flink in de portemonnee. Ik schat dat ik nu zo’n 2,50 euro kwijt ben voor het avondeten en 1,50 voor de lunch (misschien nog minder). Dus vier euro in totaal in plaats van tien euro. Kan de rest mooi op de spaarrekening blijven staan.
Het kost wel tijd natuurlijk. Tot nu toe heb ik deze maaltijden ook altijd op de dag zelf bereid, zo aan het einde van de ochtend voordat ik naar m’n werk moest. Het zou natuurlijk veel handiger en beter zijn als ik gewoon een extra portie maak als ik toch aan het koken ben, dan kost het nauwelijks extra tijd of moeite. Zover had ik alleen nog niet vooruitgedacht. Maar dat gaat er wel van komen.

Hebben jullie nog ideeën?

Reacties uitgeschakeld voor Spaarolifantje en de magnetronmaaltijden

Opgeslagen onder Geld en besparen, Gezondheid