Categorie archief: Lezen en schrijven

Cliffhanger

Om de een of andere reden kregen mijn vriend en ik het gisteren over de cliffhanger van Goede Tijden Slechte Tijden. Volgens mij omdat we ergens een reclame zagen die een kleine prijs uitloofde voor diegene die juist raadde hoe het af zou lopen.

We zochten het begrip “cliffhanger” op op wikipedia. Letterlijk betekent cliffhanger zoiets als ‘kloofhanger’, en je ziet dan ook meteen iemand voor je die zich nog net met zijn handen aan de rand van een kloof kan vasthouden… Dat is natuurlijk een uiterst gevaarlijke en spannende situatie. Zal hij vallen, of wordt hij gered? Als u volgende keer weer kijkt, zullen we de uitkomst onthullen…

De cliffhanger van GTST, waarmee men hoopt de kijkers over de “kloof” van de zomerstop heen te tillen, gaat om een parachutesprong door meerdere hoofdpersonen, waarbij men al heeft laten zien dat één parachute gesaboteerd is en dat er dus één held misschien wel dood zal vallen.
We stellen dus voor dat GTST volgend jaar een echte cliffhanger doet, waarbij alle helden om de een of andere reden niet aan een parachute bungelen, maar aan de rand van een echte kloof (GTST goes Grand Canyon?).

Trouwens, je kunt jezelf dus heel veel uren tv kijken besparen als je je realiseert dat de schrijvers van een serie vaak dit soort truukjes toepassen om je weer terug te lokken voor een volgend uurtje tv kijken. Misschien kun je jezelf afvragen “Wil ik echt weten of Maria vergiftigd is?” of “Is het belangrijk voor mij om te weten of Daria, een niet-bestaande persoon uit een serie die ik de laatste tijd nogal saai begon te vinden, zwanger is?”.

Worden mijn vriend en ik de nieuwe schrijvers van GTST? Zullen we deze maand binnen ons boodschappenbudget blijven? Wie vergat het wc-rolletje te verwisselen? Stay tuned…

😉

5 reacties

Opgeslagen onder Geen categorie, Lezen en schrijven

Spaarolifantje ging winkelen en kocht niets

Heerlijk, het is weekend. Vanochtend sliepen we uit, dat is al een heel verschil met een werkdag en ik genoot er echt van. Daarna een klein tasje met spullen inpakken en op naar ons logeeradres van dit weekend. In Utrecht aangekomen namen we de bus naar het centrum en gingen winkelen, met op ons lijstje sportschoenen voor mijn vriend en iets om de lak van de auto te herstellen. We waren niet de enigen die hadden bedacht te gaan winkelen, maar misschien wel een van de weinigen die uiteindelijk met lege handen naar huis gingen, ook al waren we ook nog twee boekhandels binnengelopen. Vriendlief kon geen schoenen vinden die hij echt wilde kopen, en de autospullen-winkel konden we niet zo snel vinden. Dat komt gewoon weer volgende week in ons eigen stadje.

Vroeger kon ik nooit een boekhandel binnenlopen zonder minimaal één boek te kopen. Ik hou van lettertjes vreten, en ik vind heel veel verschillende soorten verhalen interessant om te lezen, of het nou fantasy of waargebeurd of historische roman of detective is. Deze keer zag ik wel een leuk boek (“Sara Kroos rekent af”), maar het kostte me eigenlijk teveel. Ik ga het boek bij de bieb lenen (sorry Sara).

Voor mij is dit vooruitgang. Ik heb een boekenkast vol boeken die me dierbaar zijn, die ik vaak meerdere keren gelezen heb en nog eens zal lezen. Maar ik heb ook minstens drie boekenkasten vol aan boeken ooit gekocht, die ik later weggegooid, weggegeven of verkocht heb. Gewoon, omdat die boeken eigenlijk niet leuk genoeg waren. Ik zal vast in de toekomst nog wel vaker boeken kopen, maar ik hoop vaker alleen die boeken te kopen die ik ook echt met trots en genoegen in mijn boekenkast hou.

Ik heb wel echt genoten van hoe Utrecht er uit ziet. De grachtjes, de Dom (waar we omheen gelopen zijn), de charmante oude gevels. En het was ook nog eens lekker zomerweer.

1 reactie

Opgeslagen onder Geld en besparen, Lezen en schrijven

Olifantje in de lappenmand

De laatste dagen ben ik ziek geweest. Ik heb een griepje en daarbij hoest ik flink. Sinds eergisteravond heb ik nu ook een gekneusde rib en/of overwerkte tussenribspieren van al dat hoesten, zodat ik bij elke ademhaling en zeker bij elke hoest of nies, pijn heb. Lang leve de paracetamol. Ik ben trouwens al bij de huisartsenpost geweest om ergere dingen (zoals een longontsteking of embolie) uit te sluiten, wat dat betreft is alles dus gelukkig goed en is het een kwestie van uitzieken. Ik heb uit de bieb “Het lied van de grotten” van Jean M Auel geleend, à 772 pagina’s, dus ik vermaak me nog wel even.

 

PS, twee dagen later… Boek is uit, en het gaat een heel stuk beter met me.

Reacties uitgeschakeld voor Olifantje in de lappenmand

Opgeslagen onder Gezondheid, Lezen en schrijven

De Olifant met de Pen

Een van mijn hobby’s is lezen. Ik deed het vandaag nog. Een van mijn hobby’s is schrijven. Bloggen heb ik vaker gedaan de laatste tijd, maar een verhaal verzinnen en dat van kop tot staart opschrijven, dat is lang geleden. Terwijl ik het toch ook erg leuk vond, toen ik jaren geleden een cursus creatief schrijven volgde.

Om te beginnen maar eens een schrijfopdracht zoeken om wat inspiratie te krijgen. Deze lijkt me wel wat: de VPRO heeft een schrijfwedstrijd, “Reis om de wereld in 80 woorden”, deadline 30 mei. De enige regel is dat het verhaal (titel uitgesloten) precies 80 woorden telt.Tachtig woorden, dat is echt niet veel. Het wordt een heel kort verhaal dus.

Schrijfwedstrijd de regels

Daar gaan we dan…

Reisziekte

Als wereldster kom je overal: Londen, Milaan, Vancouver. Parijs, Moskou, Houston. Rio de Janeiro, Rome, Dublin. De reiskater is overal hetzelfde en de wereld ook: gillende tieners waar ik dan in limousines vandaan of naartoe gereden wordt, luxe hotelkamers met airco en altijd hetzelfde room service menu. Nee, dan thuis: elk dorp kent z’n eigen taaltje, elke buurt zijn eigen tradities. Voetbalclubs en streekgerechten bieden tegen elkaar op, het verleden is aanwezig in gebouwen en monumenten. En jij bent er.

(Die laatste zin was een inval nadat ik een tijdje gefrustreerd met woorden had geschoven (handig trouwens dat sommige steden uit meerdere woorden bestaan en sommige niet, even vervangen en je hebt zo een woord minder of meer). Ik wilde eigenlijk uitdrukken dat je als wereldreiziger (of dat nou voor zaken is of voor vakantie) vaak maar weinig meekrijgt van hoe het ergens werkelijk is. Gewoon omdat je niet lang genoeg blijft, of omdat je afgeschermd wordt van het echte leven op die plek. Maar ik kon geen mooie afsluiting vinden over waarom het thuis soms zoveel beter is. Totdat…).

 

Ps. De maandag erna kreeg ik een mailtje:

Dank je wel voor je inzending. De inzendtermijn sluit 30 mei, daarna worden alle inzendingen razendsnel doch professioneel door onze jury beoordeeld.

De inzenders van de tien beste verhalen krijgen daarna een uitnodiging om bij de prijsuitreiking op 2 juni in Amsterdam aanwezig te zijn en hun verhaal voor te lezen. 


Reacties uitgeschakeld voor De Olifant met de Pen

Opgeslagen onder Lezen en schrijven