Drukke weken tot de vakantie

Ik heb “ja” gezegd op alle diensten die me in de kerstperiode aangeboden werden. Ik gun mijn collega’s wel een kerstvakantie zonder onderbrekingen, en bovendien word ik per gewerkt uur betaald. Op de kerstdagen zelf wordt niet gewerkt in ons bedrijf. Kort samengevat betekent dat dus drukke weken, waarbij ik ofwel werk, ofwel op een familiefeestje verwacht wordt. Tegelijkertijd is dat ook helemaal niet erg, want op het werk is het erg gezellig gemaakt (ik moet alleen zorgen dat ik van de chocolade kerstkransjes af blijf), en vanaf 3 januari heb ik drie weken achter elkaar vrij om mijn vakantie-uren van 2014 op te maken. Daar kijk ik al naar uit.

Ik hoorde van een collega dat haar zoon “vier weken op, vier weken af” werkt, namelijk op de internationale vaart. Ze zei dat hij tijdens de derde en de vierde week thuis het altijd wel weer zat werd en verlangde naar z’n werk. Ik ben benieuwd of ik dat ook ga ervaren tijdens deze langere vakantie, of misschien juist dat ik na twee, drie weken een mooi dagritme vind in alle vrijheid. We zullen zien.

1 reactie

Opgeslagen onder Geld en besparen

Opzeggen virtuele creditcard is gelukt…

Ik schreef een maandje geleden dat ik een bepaalde virtuele credit card op wilde zeggen. Aanmelden kun je binnen vijf minuten of zo via de website, opzeggen bleek niet zo gemakkelijk.

Ik heb opgezegd door een brief te sturen naar het adres wat op de webpagina stond. Dit adres was in Duitsland. In de brief gaf ik alle gegevens die volgens mij nodig waren (naam, adres, het huidige creditcard nummer, en het e-mailadres waarmee ik me ooit aangemeld had), en gaf ik aan dat ik per zo snel mogelijk wilde opzeggen.

Een paar dagen later kreeg ik een mailtje dat mijn brief ontvangen was, en of ik nog even mijn accountnummer wilde doorgeven en de antwoorden op twee veiligheidsvragen. Oei. Een accountnummer had ik nooit gekregen (ik had alle correspondentie uit 2010 gelukkig nog, maar een accountnummer stond daar niet op). En die veiligheidsvragen… tja, dat was een beetje dom van mij: bij een van de twee vragen wist ik niet meer wat het antwoord was en konden er drie verschillende mogelijke antwoorden zijn.

Ik was ook een beetje tja, verontwaardigd: moest ik nou echt door al die hoepels springen, gewoon om mijn account op te zeggen? Was het feit dat ik een brief gestuurd had, dan niet voldoende? Ik heb zelfs de juridische “hotline” gebeld van onze rechtsverzekering, en die mevrouw verzekerde mij dat er binnen Europa regels zijn die consumenten beschermen: als een bedrijf het je te moeilijk maakt om op te zeggen, dan overtreden ze daarmee de wet. Ik mocht terugbellen als het bedrijf me niet voldoende tegemoet kwam, dan zou ze er werk van gaan maken.

Maar gelukkig… De jurist gaf me ook het laatste duwtje om gewoon eerlijk te mailen naar het bedrijf dat ik het antwoord op die ene veiligheidsvraag niet meer zeker wist maar dat het dit, dit of dat kon zijn, en dat ik geen accountnummer had. Na nog een keer heen en weer mailen kreeg ik vorige week eindelijk het verlossende mailtje: “We regret losing you as our customer. Your card account has been closed as per your request.”.

Case closed. Hoop ik van heel ganser harte.

2 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

Geld uitlenen via geldvoorelkaar – tweede update 2014

Ik investeer rond de duizend euro in leningen via geldvoorelkaar.nl . Dit is een internetplatform dat bemiddelt tussen leners en investeerders. De leners zijn vaak bedrijven die een lening nodig hebben om op te kunnen starten of uit te kunnen breiden, een enkele keer is er ook een particuliere lener die bijvoorbeeld een verbouwing wil betalen of andere schulden wil afbetalen. Deze manier van geld uitlenen wordt ook wel crowdfunding of peer-to-peer lending genoemd.

Ik schreef eerder al berichten over mijn leningen (verwijzingen daarnaar zijn onderaan dit bericht te vinden), en dit is de tweede halfjaarlijkse update van 2014.

In totaal heb ik nu 18 leningen gedaan en zijn er drie helemaal terugbetaald en twee bijna. Elke lener ligt gelukkig nog steeds op schema met de terugbetalingen. Hier is het schematische overzicht:

Screenshot 2014-12-13 21.55.17

Ik begon eind 2011 met de eerste lening. Om het geheel wat overzichtelijk te houden zie je hier de situatie vanaf 2013.

Zoals jullie zien is lening 4 er bijna. Ik had aan deze lener 100 euro uitgeleend en inmiddels heb ik 113 euro van deze persoon betaald gekregen, dus ik heb tot nu toe 13 euro rente gekregen op deze lening die drie jaar liep. Lening 3 is er ook bijna, dat wil zeggen dat ik over twee betalingen van deze persoon de uitgeleende euro’s terug heb, daarna komen hopelijk de extra betalingen die de rente vertegenwoordigen (zo zie ik het in ieder geval).

Ik heb vanaf het begin in totaal 2200 euro uitgeleend via deze website (14 leningen van 100 euro en 4 leningen van elk 200 euro), en ik heb 1292 euro terug ontvangen. Dus ik heb nog 908 euro uitstaan. Maar… met de bijkomende rente krijg ik als alles goed gaat nog 1275 euro van de leners. Ik heb besloten dat ik pas weer een nieuwe lening ga zoeken als ik nog zo rond de 1000 euro terugkrijg van de leners. Aangezien er zo’n 50 euro per maand aan mij terugbetaald wordt, is dat pas over ongeveer een half jaar zo ver. Tot die tijd dus geen nieuwe leningen, maar hopelijk blijven de terugbetalingen wel binnenstromen.

Hoewel ik natuurlijk blij ben om te zien dat de leners tot nu toe netjes terugbetalen, blijf ik geldvoorelkaar.nl een behoorlijk risicovolle investering vinden. Je moet hier echt alleen geld in steken als je bereid bent om dat geld in het ergste geval helemaal kwijt te raken. Dat is ook de reden dat ik er echt maar een klein deel van mijn spaargeld in gestoken heb en dat ook zo blijf doen.

Recent maakte het bedrijf bekend dat ze hun activiteiten gaan samenvoegen met Trustbuddy International wat blijkbaar een Europees p2p-lending platform is (zie deze aankondiging). Ik weet nog niet wat dat gaat betekenen voor de toekomst van geldvoorelkaar.nl .

Ik schrijf over een half jaar weer een update, tenzij er in de tussentijd iets spannends gebeurt.

Mijn eerdere berichten over geldvoorelkaar.nl zijn hier te vinden:

14 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

Boek: The millionaire next door

Ik las de afgelopen weken het Engelstalige boek “The millionaire next door” van Stanley and Danko. Het boek beschrijft het onderzoek dat deze twee auteurs hebben gedaan naar miljonairs in de VS. 

Ze beschrijven hoe je je soms verkijkt op hoeveel geld andere mensen echt hebben.

Ze beschrijven mensen die geld uitgeven alsof ze miljonair zijn. Ze wonen in een groot huis in een sjieke wijk, rijden veel dure auto’s (en elke paar jaar een nieuwe), kopen veel dure kleding, sturen hun kinderen naar privé-scholen, en zo voort. Maar het kan dan zijn dat die mensen in werkelijkheid weinig geld hebben en hun huidige luxe levensstijl alleen kunnen financieren dankzij hun hoge huidige inkomen, of zelfs door schulden te maken. Als ze net iets teveel uitgeven of als ze hun baan of bedrijf kwijtraken, stort het hele kaartenhuis in.

Daarnaast heb je “the millionaire next door”: mensen die in dezelfde wijk wonen als jij, maar die echt miljonair zijn. En ze hebben dus een “gewoon” huis, een meestal vrij oude maar betrouwbare auto, saaie maar degelijke kleding, en hun kinderen gaan gewoon naar de gratis openbare scholen (in de VS) en worden als ze wat ouder zijn geacht om een bijbaantje te nemen als ze een brommer willen kopen. Het inkomen van deze “millionaires next door” hoeft niet eens heel hoog te zijn, maar ze hebben gewoon jarenlang geld overgehouden en nu hoeven ze zich eigenlijk nooit meer zorgen te maken over het verlies van hun baan of bedrijf, want ze zouden prima kunnen rentenieren van het geld dat ze al hebben.

Het boek beschrijft de verschillen tussen deze twee groepen. Het belangrijkste idee van het boek is daarbij dat de lezer, als die tenminste rijk wil worden in plaats van alleen maar rijk wil lijken, begrijpt welke dingen hij moet doen en laten om zo’n “millionaire next door” te worden.

Ik vond het een inspirerend boek. Het laat je in ieder geval nadenken over je gedrag, en over wat je nu echt wil bereiken in je leven. Het herinnert je er (misschien nogmaals) aan dat je bij andere mensen toch niet in hun portemonnee kunt kijken, en dat je niet altijd weet wie er geldzorgen heeft en waarom. Het doet me ook afvragen of er in mijn gewone buurtje misschien miljonairs wonen die gewoon genieten van hun leven, zonder dat daar statige statussymbolen bij horen. Ik ken zelf ook een paar mensen die zichzelf arm houden door rijk te leven, en ik vermoed dat ik ook een aantal mensen ken die het niet breed laten hangen, maar die wel geld hebben.

Een paar puntjes van kritiek heb ik wel. In de eerste plaats hebben de auteurs in hun onderzoek altijd heel erg gefocust op “mensen uit rijke wijken die toch weinig vermogen hebben” versus “mensen uit normale wijken die meer dan 1 miljoen dollar hebben”. Daarmee vallen heel veel andere mensen helemaal buiten beeld. Natuurlijk zijn er ook miljonairs die wel in een rijke wijk wonen, een luxe leventje leiden en dat ook kunnen blijven leiden als hun inkomen weg zou vallen. En natuurlijk zijn er ook heel veel mensen die heel zuinig leven en die alsnog nooit “beloond” gaan worden met een miljoen of meer op hun bankrekening. Gewoon, door pech, ziekte, laag opgeleid zijn, werken bij een bedrijf dat failliet gaat, enzovoort. Of misschien ook wel omdat ze met minder dan een miljoen ook tevreden zijn.

Ook hebben ze in hun onderzoek alleen miljonairs geïnterviewd die “gearriveerd” waren. Samen keken ze dan terug in de tijd om te begrijpen hoe het zo gekomen was. Mensen kunnen natuurlijk liegen als ze geïnterviewd worden, en kunnen zich beter voordoen dan ze zijn. Misschien mis je, als je achteraf kijkt, belangrijke momenten die mee hebben geholpen om rijkdom te creëren, omdat de interviewer er niet naar vraagt (niet eens weet dat het belangrijk is) en omdat de geïnterviewde het ook niet noemt.
Maar ook mis je, als je alleen achteraf kijkt, misschien mensen die bijvoorbeeld dezelfde dingen deden als deze miljonairs maar die uiteindelijk geen miljoen of meer hadden en daarom niet in de onderzoeksgroep terecht gekomen waren. De auteurs wijzen daar zelf ook wel een beetje op. Veel van de miljonairs in hun boek hebben een eigen bedrijf. Maar terecht zeggen de auteurs dat de overgrote meerderheid van de mensen die een eigen bedrijf beginnen nooit miljonair worden. Dus je moet niet als lezer denken: “weet je wat, ik begin gewoon een eigen bedrijf en dan word ik gegarandeerd miljonair”. Gelukkig waarschuwen de auteurs wel voor die valkuil.

Het boek beschrijft miljonairs uit de VS. Natuurlijk is de Nederlandse situatie anders. Belastingen zijn anders, sparen voor het pensioen gaat anders, de Nederlandse cultuur is toch iets anders… Daar moet je natuurlijk ook rekening mee houden als je als Nederlandse lezer tips en adviezen uit dit boek wil halen.

Op een gegeven moment werd het boek een beetje langdradig. De auteurs presenteren eigenlijk hun vele onderzoeken hier, dus daar horen cijfertjes en tabellen bij. Om dat iets te verlevendigen beschrijven ze dan vaak twee personen uit de onderzoeksgroepen (een arme big spender en een zuinige miljonair) om zo de onderlinge verschillen te laten zien. Op een gegeven moment gaat dat vervelen; ik haakte af bij de beschrijving van twee artsen, meneer Noord en meneer Zuid gedoopt.

Tenslotte had ik dit boek gekocht als kindle-versie. Ik heb ik het gelezen met een kindle-app op mijn laptop. De opmaak is dan echt heel lelijk. Lettertypes en lettergroottes veranderen halverwege de pagina, tabellen zijn uit een boek gescand en er bijna willekeurig tussenin geplakt, de ene keer rechtop staand en de andere keer op z’n kant. Misschien is de papieren versie veel beter…

1 reactie

Opgeslagen onder Geld en besparen

Testament maken

Ik ga het gewoon doen. Ik ga een afspraak maken bij de notaris om een testament te maken. En dan hoef ik er daarna heel lang niet meer over na te denken.

Toen ik achttien was, kon ik gaan kiezen of ik orgaandonor wilde worden in het geval van overlijden. Dat vond ik toen nog een heel eng idee, nadenken over mijn eigen dood. Ook nu nog moet je me niet midden in de nacht voorstellen om gezellig een potje te gaan zitten nadenken over de dood. Maar overdag kan ik het inmiddels wel aan, en kan ik redelijk in het abstracte nadenken over wat er moet gebeuren met mijn bezittingen (zoals mijn organen, ha) als ik dood ben.

Mijn vriend en ik hebben zo’n vijf jaar geleden al een samenlevingscontract getekend bij de notaris. Maar een testament hebben we nog niet. Dat betekent dat op dit moment de vererving nog steeds “gewoon” loopt zoals door de wet geregeld is: mijn geld gaat naar mijn familie, zijn geld en zijn huis gaan naar zijn familie.

Ik wil inmiddels graag dat in ieder geval een deel van mijn geld naar mijn vriend gaat. Een ander deel mag nog steeds naar mijn familie, maar volgens de wettelijke verdeling krijgen mijn beide ouders en mijn broer en zus elk een kwart, en dat vind ik niet nodig. Mijn ouders hebben dat geld niet nodig (gelukkig!), dus zij hoeven niets te krijgen als ik zou overlijden.

Mijn vriend krijg ik nog niet zo ver dat hij ook een testament gaat maken. Dat is jammer voor mij in het geval hij overlijdt, maar uiteindelijk is het zijn zaak. Dus ik ga de mijne binnenkort opstellen bij de notaris, en dan mag hij zelf weten of en wanneer hij het doet. (Twee testamenten samen opstellen is goedkoper, maar meestal gaat het dan om “gelijkluidende” testamenten en die van ons zullen onderling verschillend zijn, dus die vlieger gaat toch niet op).

2 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

Mijn vriend is een onbewuste zuinigaard

Mijn vriend is een onbewuste zuinigaard, blijkt. Een paar maanden geleden downloadde ik een budgetterings-programma, en recent heeft hij dat programma gebruikt om naar zijn uitgaven van de afgelopen tien (!) jaar te kijken. Die gegevens had hij in de loop van de tijd al gedownload, maar nu heeft hij ze dus samengevat. Wat blijkt: hij geeft gemiddeld per maand zo’n 1500 euro uit, terwijl hij al die tijd een inkomen heeft gehad van 2000 euro per maand of meer. Je ziet het bedrag ook niet stijgen als hij meer gaat verdienen, hooguit zie je een klein beetje het effect van inflatie.

Wat hij zich daarvan bewust? Nee. Toen ik ‘m een paar maanden geleden eens vroeg hoeveel hij uitgaf per maand, schatte hij in dat hij meer dan 2000 euro per maand uitgaf. Niet, dus.

Ik verklaar mijn vriend dus tot onbewuste zuinigaard: hij is zich er niet van bewust, en doet er niets voor, maar zijn “consumptie” blijft van nature beperkt. Hij heeft gewoon niet zo heel veel nodig.

(En ja: als hij van een uitkering zou moeten leven, zou hij misschien wel in de problemen komen… Maar er is bij hem een soort maximum aan wat hij uitgeeft, en dat ligt in dit geval zeer ruim beneden wat er binnen komt).

Ikzelf ben een bewuste zuinigaard… Zou ik er niet op letten, dan zou ik een verkwister zijn. Tientje hier, honderd euro daar, cadeautje zus, goed doel zo, vakantie hier, uitstapje daar en hoppakee, de rekening is weer leeg. Alleen als ik er een beetje op let, dan kan ik zuinig genoemd worden. (Hoewel je nog steeds aan mijn maandelijkse verslagen kan zien dat ik toch regelmatig over de bedachte begroting heen ga).

Ik denk dat de meeste mensen enige moeite moeten doen om zuinig te zijn. Mensen zoals mijn vriend zijn er maar weinig. Ik denk dat we meestal vallen in de categorie “onbewuste verkwisters” of “bewuste zuinigaards”. De onbewuste zuinigaards zijn zeldzaam…

(En een bewuste verkwister… Dat zou dan de “big spender” zijn… Misschien zie je die vooral in de roddelblaadjes terug…).

6 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

Pleidooi voor zuiniger leven en investeren

Gisteren struikelde ik op een Amerikaans forum over een gratis boekje van William J Bernstein: “If you can”. Het is een gratis klein boekje, waarvan ik de pdf-versie hier direct heb gelinkt*. Het boek is gericht op de Amerikaanse situatie, waar mensen meestal helemaal zelf moeten zorgen voor hun pensioen. Het boek pleit er voor dat mensen vanaf hun 25e ongeveer ook echt gaan sparen voor hun pensioen.

William Bernstein is een Amerikaanse econoom die geschreven heeft over de wereld van het beleggen. Hij is ervan overtuigd dat beleggers meer winst maken als ze vooral letten op wat voor soort beleggingen ze nodig hebben, en niet op welk specifiek aandeel ze wanneer moeten aan- of verkopen. (Dus een voorstander van indexbeleggen en een tegenstander van snel handelen in specifieke aandelen, in ieder geval voor de financiële “leek” die alleen maar een paar van zijn eigen euro’s of dollars wil zien groeien).

Maar…

Als je even de stukjes wegdenkt die puur over Amerika gaan (en hun beleggingsmogelijkheden voor het pensioen in onder andere een beleggingsoptie die de 401k heet en die we in Nederland niet hebben), dan pleit dit boekje er vooral ook voor om zuinig met je geld om te gaan en niet op te grote voet te leven. Daarnaast geeft het je het advies om je ietwat te verdiepen in de financiële wereld, ook al is het niet je beroep. Tenslotte geeft het ook adviezen over welke boeken verder nog interessant zijn om te lezen.

En aangezien het gratis is en een zeker niet al te dik boek: misschien ook voor de lezers van deze blog de moeite waard om het eens door te lezen?

* De oorspronkelijke informatie over dit boekje met wat meer beschrijving staat hier, het is het tweede boek op de pagina. Gisteren werkte de link “acrobat” en kreeg je dan die gratis pdf-versie, vandaag (uitgerekend vandaag nu ik dit publiceer!) krijg ik een foutmelding, vandaar dat ik hierboven maar even zelf de pdf heb neergezet, dat mocht ook van meneer W. Bernstein.

2 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen