Beleggen: met horten en stoten, of elke maand?

Zoals ik gisteren al schreef, heb ik vorige week weer eens wat geld belegd. Tot nu toe heb ik altijd in horten en stoten belegd: ineens merk ik dat ik geld over heb en dan ga ik een specifieke belegging kiezen en er meteen een paar honderd tot een paar duizend euro in beleggen. In het begin ging ik dan ook beleggen in iets waar ik op dat moment zin in had, maar inmiddels heb ik dus wel een “plan” voor mijn lange-termijn spaargeld: 50% hoort in spaardeposito’s te zitten, 25% in obligaties en 25% in aandelen. Maar toch blijf ik zo met horten en stoten inleggen en daardoor beleg ik misschien op de verkeerde momenten (net als het aandeel veel kost), en staat het geld ook misschien een paar maanden “niets” te doen voordat ik weer merk dat het er is en dat ik er wat mee kan gaan doen.

Een andere optie zou zijn om elke maand, nadat het salaris binnen is, een vast bedrag over te schrijven (in mijn geval dan dus 50% van dat bedrag naar een spaarrekening, 25% naar een aandelenfonds en 25% naar een obligatiefonds). Bij de beleggingsfondsen waar ik geïnteresseerd in ben, is er een laag minimumbedrag van inleg, en zijn er ook geen minimum-kosten (bijvoorbeeld dat je minimaal 5 euro transactiekosten betaald, iets wat bij een lagere inleg relatief gezien een groter deel van je inleg kost).

Tot nu toe kon ik moeilijk maandelijks een vast bedrag inleggen omdat ik een onregelmatig inkomen had. Maar misschien kan ik dit de komende maanden in gaan stellen, omdat mijn salaris waarschijnlijk wat stabieler wordt nu ik een vast contract heb. Hoewel mijn salaris nog steeds een beetje zal schommelen, kan ik waarschijnlijk wel een bedrag bedenken wat veilig is, zelfs in een maand met het laagste inkomen en de hoogste uitgaven. Mocht ik dan toch in de loop van de maanden nog geld overhouden, dan kan ik zo af en toe eens extra inleggen.

Zo zou ik dan bijna ongemerkt gaan beleggen, automatisch en elke maand een beetje.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geld en besparen

Ik heb weer wat geld belegd in obligaties

Ik heb vorige week 2000 euro belegd in het ASN Groenprojectenfonds. Het rendement is niet super: over de laatste tien jaar gemiddeld 1.9% per jaar, maar omdat ik genoeg vermogen heb om vermogensbelasting te betalen, profiteer ik ook van 1,9% extra voordeel (geen 1,2% vermogensbelasting over het bedrag dat ik in dit fonds heb, plus 0,7% heffingskorting). Dus in totaal hoop ik op 3,8%, plus gratis daarbij een goed gevoel dat ik projecten steun die (hopelijk dan toch!) ons milieu niet zo erg belasten.

Het groenprojectenfonds leent geld uit aan groenprojecten en krijgt hierover rente betaald. Dus het gaat hier om obligaties: je krijgt geen aandeel in deze bedrijven, je geeft ze een lening. Hierbij zie je ook dat het risico van beleggen in dit fonds relatief laag ingeschat wordt (3 uit 7, waarbij 7 het meest risicovol is) en dat er redelijk stabiele rendementen waren in de afgelopen tien jaar (zie hier).

Ik heb trouwens ook “gewone” obligaties: leningen aan overheden en bedrijven die niet specifiek geselecteerd zijn op milieuvriendelijkheid. Maar ik vind het leuk dat een deel van mijn beleggingen in dit soort projecten zit.

Ik wil mijn lange-termijn vermogen graag als volgt verdeeld hebben: 50% in spaardeposito’s, 25% in aandelen en 25% in obligaties. Behoorlijk conservatief, als je het sommige mensen vraagt. En andere mensen vinden het vast riskant. Voor mij is dit een verdeling die ik goed vind en waar ik gewoon bij slapen kan.
Ik zat heel netjes op de 50-25-25 verdeling die ik mij wens, maar door deze inleg zit ik nu weer ietwat verkeerd. Dat betekent dat mijn volgende inleg naar aandelen gaat. Maar daar zal ik eerst weer even voor moeten sparen.

4 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

Keukenapparatuur deel 2

Bedankt voor alle reacties gisteren! Erg leuk om te zien, en ik geloof dat ik weinig mensen heb gehoord van “Nooit kopen, je hebt er niets aan”. Een paar mensen koken en bakken beduidend vaker dan ik. Mijn moeder deed en doet dat ook, maar ondanks dat goede voorbeeld vrees ik dat ik wel nooit zoveel zal gaan koken of bakken. Maar toch geloof ik wel dat ook ik baat kan hebben bij een staafmixer. Die hoeft niet duur te zijn, en kan me helpen om goedkoper lekkere sausjes en soepen te maken. Die sausjes zouden dan ook bijvoorbeeld goed ingevroren kunnen worden en op een dag dat ik minder tijd of zin heb om te koken ontdooid kunnen worden. Ook wil ik eens proberen om mijn eigen, vegetarische, erwtensoep te maken. Ook al zou ik me echt geen keukenprinses willen noemen, in principe kan ik wel kook-instructies opvolgen. En dat moet genoeg zijn voor de meeste gerechten. 

Dus ik ga beginnen met zo’n relatief “simpele” staafmixer, en dan ga ik kijken of dat er voor zorgt dat ik vaker lekkerdere dingen kook in minder tijd en voor minder geld.

2 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

Toch maar een staafmixer of keukenmachine kopen?

Gisteren gaan eten bij een vriend van ons. Met wat basilicum, knoflook, olijfolie en kaas maakte hij een heerlijke pesto in zijn keukenmachine. En ik ging toch weer twijfelen: we hebben wel een mixer (die ik zo circa twee keer per jaar gebruik), maar we hebben geen staafmixer of keukenmachine. Zou toch leuk zijn voor dit soort maaltijden, niet?

Tegelijkertijd weet ik dan weer hoeveel werk het was om zo’n keukenmachine schoon te maken (en we wassen met de hand af). En besef ik dat-ie waarschijnlijk het grootste deel van de tijd werkeloos in de kast zal staan.

Waar het me handig voor lijkt:

  1. voor het maken van sommige sausjes (keukenmachine of staafmixer doen dan denk ik even goed werk)
  2. een keukenmachine lijkt me superhandig voor het in stukjes hakken van uien
  3. en ook wel redelijk handig voor het in stukjes hakken van andere soorten groenten, hoewel ik daar minder een hekel aan heb dan aan uien hakken

Mensen met een keukenmachine of staafmixer: Is-ie de moeite waard? En het geld waard? Of staat-ie meestal stof te vergaren?

12 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

Weekendplannen

Al een paar weken loop ik er tegenaan te hikken: er moet een nieuwe zomerjas komen, de ouwe ziet er echt niet meer uit (en dat zegt vriendlief, die nou niet bepaald erg kritisch is over kleding). Er liggen nog twee kledingbonnen die ik voor m’n verjaardag gekregen had, dus die kunnen mooi (deels?) ingezet worden.

Gisteren vulde ik online een enquête in over winkelen, en ik realiseerde me weer hoezeer ik er een hekel aan heb tegenwoordig. Nee, ik winkel niet meer “om ideeën op te doen voor de inrichting van het huis” of “om een middagje met vriendinnen door te brengen”. Dahaaag… Het kost allemaal maar tijd, en geld… :-) . Ik had donderdag al kunnen gaan winkelen, maar stelde het uit. Vandaag moet ik het dan toch maar echt gaan doen. En het wordt waarschijnlijk een vluggertje: snel naar binnen, jassen bekijken (criteria: kort, lichte kleur, een rits, niet teveel fratsen, en niet te duur), passen, kopen, en weer naar buiten.

De oude zomerjas blijft nog in gebruik: de afgelopen weken maakte ik weer lange fietstochten en dat is altijd leuk in de lente en zomer; en dan heb ik straks een ouwe jas die dan prima op dat soort tochtjes mee of aan kan.

Verdere plannen voor dit weekend: boodschappen doen, een of twee fietstochtjes maken, en verder waar ik maar zin in heb.

2 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

Wildernisvlees-pakket

Aan het einde van de vorige maand kocht ik vijf kilo ‘wildernisvlees‘. Dit is vlees van dieren die in Nederlandse wildernissen geleefd hebben (en ja, zoals jullie allemaal weten zijn de Nederlandse wildernissen redelijk niet-wild, maar toch: denk aan leven in de relatief vrije natuur met een aantal kilometers grond voor je hoeven voordat je op een hek stuit).

Zelf eet ik vegetarisch, ik kocht dit pakket voor mijn vriend. Als ik vlees voor hem koop in de supermarkt, dan is dit biologisch vlees. Het wildernisvlees kostte 15 euro per kilogram vlees, wat in ieder geval voor sommige soorten vlees goedkoper is dan biologisch vlees. (Maar ik geef toe: het zijn zeker geen kiloknallers…).

Na de recente ophef over “omgestickerd” vlees, onder andere rundvlees dat paardenvlees was, biologisch vlees wat toch niet biologisch was, vlees ongeschikt voor menselijke consumptie dat toch voor menselijke consumptie verkocht werd, et cetera, is het natuurlijk moeilijk om er op te vertrouwen dat door mij gekocht vlees echt is wat men zegt dat het is. Maar goed. Ik vertrouw er toch maar op.

Een klein maandje geleden fietste ik dus met 5 kilogram wildernisvlees in mijn fietstas naar huis, en stopte dit bij thuiskomst onmiddellijk weer in de diepvries. Ik wist niet goed hoe ik met stoofvlees moest werken (ben vegetarisch vanaf dat ik op mezelf woon, dus gezegend met een gebrek aan kennis en kunde op het gebied van vleesbereiding). Ik heb dus drie pakjes stoofvlees weggegeven aan mijn moeder (ik hoopte dat zij er wat mee kon). Mijn vriend heeft al enkele biefstukjes, bieflapjes, rosbief, et cetera, voorgezet gekregen. Hij vond het allemaal lekker, net zo lekker als ieder ander stukje vlees.

Ik had een portie stoofvlees achtergehouden en die heb ik gisteren voor hem gemaakt, en ik moet zeggen: het bereiden viel me mee. Dat vind ik trouwens wel het leuke van dit pakket: dat ik soms nieuwe recepten of bereidingswijzes moet uitproberen. Dat is wel een leuke uitdaging.

Op dit moment liggen er nog twee pakjes gehakt, twee hamburgers, twee worstjes en twee entrecotes in de diepvries. Die komen zeker nog wel op. De vraag is nu: bestel ik een nieuwe portie, of niet? Vandaag is de deadline voor komende maand…

4 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen

Besparingen

Gisteren nog eens gekeken naar mijn uitgaven. Er zijn uitgaven die ik weiger op te geven op dit moment, zoals mijn uitgaven voor goede doelen, en mijn tijdschriftabonnement op de Opzij: de mensen achter dit blad wil ik gewoon blijven steunen. Stel dat mijn inkomsten sterk verlaagd zouden worden, dan zou het misschien een ander verhaal zijn, maar op dit moment zijn dit gewoon uitgaven die ik wil blijven doen.

De uitgaven die voor mij het gemakkelijkste te verminderen zijn, zijn de maandelijkse “vrije” uitgaven: ons gezamenlijke huishoudgeld (300 euro per maand per persoon), en mijn “onverwachte uitgaven” en “cadeautjes”-potje (in totaal 200 euro per maand voor mij alleen).

Het zou toch moeten lukken om van deze drie uitgaven-potjes gezamenlijk in ieder geval 100 euro af te knabbelen per maand… En dat scheelt dan op een jaar toch gauw 1200 euro. Veel meer dan wat ik eventueel zou kunnen beknibbelen op verzekeringen, elektriciteit, of abonnementen…

Het moeilijke van deze “gemakkelijk te verminderen” uitgaven is dat je er bijna elke dag keuzes voor moet maken: koop ik een goedkoop of een wat duurder cadeautje, hou ik me aan de verkeersregels of riskeer ik een boete, ga ik voor een gemaksmaaltijd of ga ik toch  maar echt koken, nemen we een zak chips mee of laten we dat voor deze keer zitten, koop ik dat boek of ga ik kijken of ze het in de bieb al hebben…

Keuzes, keuzes, keuzes, elke dag weer. Maar de uiteindelijke beloning na een jaar aan keuzes kan dus best wel groot zijn. Ik ga er mijn best weer voor doen!

4 reacties

Opgeslagen onder Geld en besparen